Denken we aan Burnout, dan denken we aan enorm hoge snelheden, spectaculaire crashes en een groots arcade spektakel. Hier is de franchise groot mee geworden. Toch stapt Criterion met Burnout Paradise een beetje van dit pure spelconcept af. Zoals met meer race franchises gebeurd is, gaat ook Burnout de free-roaming toer op. Niet langer navigeer je over een landkaart en kies je daar de lineaire races uit, dit keer heb je een complete stad tot je beschikking om in rond te scheuren en je race evenementen te kiezen.

Alex is absoluut niet bang dat dit de game in de weg gaat zitten. Burnout draait om vooruitgang, er is geen ruimte voor stilstand; aldus hem. Wat dat betreft komen het spelontwerp en de filosofie van de ontwikkelaar behoorlijk overeen. Alle elementen zoals de supersnelle races die op het scherpst van de schede gevoerd worden, zullen nog steeds aanwezig zijn. Als speler heb je nu echter een grotere invloed op het spelverloop en krijg je veel meer de ruimte om gewoon te doen en laten wat je wilt tussen races en andere evenementen door. Immers wil je ook wel eens casual rondracen zonder verder aan een bepaalde doelstelling te hoeven denken.

Een opvallende stelling van Alex: Crackdown is één van de grootste inspiratiebronnen voor de ontwikkeling van Burnout Paradise. Wie die game gespeeld heeft, kan zich daar natuurlijk wel iets bij voorstellen. Ook in die game kun je snel rondracen in een open stad en daarbij enorm veel vernieling achter je laten. Deze nieuwe Burnout zal zich volledig op dit aspect gaan concentreren en de stad is er dan ook helemaal op ingericht. Zo zul je bijvoorbeeld verscheidene objecten op straat tegenkomen die je al improviserend als springschans kunt gebruiken.

Een omstreden aspect wat men introduceerde in Burnout: Revenge, is de Traffic Check. Door de invoering van dit gameplay-element kon je meerijdend verkeer opeens probleemloos aan de kant rammen. Volgens vele puristen zou dit wat van de ziel en uitdaging uit de game gehaald hebben. Alex en zijn team zijn echter volstrekt overtuigd van de kwaliteiten van dit systeem. Men durft zelfs te beweren dat de kritieken op de Traffic Check vrijwel alleen voortkomen uit mensen die Revenge maar een paar uurtjes gespeeld hebben. Mensen die zich in de game hadden verdiept, konden er de diepgang wel van inzien, door bijvoorbeeld verschillende auto's tegen elkaar te laten botsen. Kortom, van kritiek op dit systeem wilde men niets weten.

Over botsen gesproken, de crashes zijn altijd een centraal onderdeel van de Burnout franchise geweest. Dat geldt nog steeds voor Burnout Paradise. Men is nog druk bezig met de programmering van het geheel nieuwe crash model, waardoor men er nog niets van kon laten zien. Toch klinkt het alvast veelbelovend. Zo zullen auto's nu voor het eerst door midden kunnen breken, met alle gevolgen van dien.

Een andere blijver in het geheel, is de Aftertouch waarmee je het wrak van je auto in de naweëen bij kunt sturen om meer tegenstanders in je crash mee te sleuren. Men heeft hierbij zelfs een leuke implementatie voor de SIXAXIS controller van de PS3 gevonden. Door de controller tijdens de Aftertouch te kantelen, kun je op die manier nauwkeurig je wrak bijsturen. Alex lijkt sowieso een fan te zijn van de SIXAXIS en motion controls in het algemeen. Als hij zou moeten kiezen tussen rumble en motion control, dan zou hij altijd voor het laatste kiezen. Immers geeft deze techniek de speler meer controle over het spel en dat is in zijn ogen altijd zeer positief.

Dynamische muziek zal geen terugkeer maken in deze game. Sinds de franchise overgestapt is naar gelicenseerde muziek met Burnout 3, is dit niet langer het geval geweest. Volgens Alex is het simpelweg niet mogelijk om deze gelicenseerde muziek dynamisch op de actie aan te laten sluiten. Hooguit kan me iets doen met het volume van de muziek, maar daar blijft het dan ook bij. Liefhebbers van dit systeem blijven dus aangewezen op de eerste twee Burnout games.

Multiplayer is gelukkig nog steeds dubbel en dwars aanwezig, en men zal zelfs een aantal nieuwe gamemodes introduceren. Wat deze modes zullen worden, is nog niet bekend. Wel bekend is dat we met acht personen online zullen mogen rondscheuren en crashen. Overigens zal de multiplayer niet geïntegreerd zijn met de vrij toegankelijke wereld, zoals Test Drive Unlimited doet. Het is natuurlijk ook goed voor te stellen dat dit alleen maar een enorme chaos teweeg zou brengen die door de servers nauwelijks bij te houden zou zijn. Wat men dan wel weer wil introduceren, is een implementatie van de Playstation Eye camera. Men wil de optie inbouwen om reacties van tegenstanders te kunnen fotograferen wanneer je ze tegen de vangrail geramd hebt, zodat je nadien al je prooien op je eigen online profiel kunt plaatsen.

Vragend naar de toekomst van de franchise en gravend naar het feit of Black en Burnout misschien ooit samen zullen gaan als één game, kon Alex geen duidelijker antwoord geven: gaat nooit gebeuren! Beide genres zijn simpelweg niet te combineren in zijn ogen en hij houdt ze daarom liever los van elkaar. Maar een Wii versie van de game zit er nog wel in toch? Er worden wel vaker PSP games geport naar de Wii, dus waarom niet van Burnout Dominator bijvoorbeeld? Nou, Alex ziet dit niet echt zitten. Als men ooit aan een Wii game gaat werken, dan wil men het hoofdteam op die taak zetten en wil men bovendien een compleet nieuwe game ontwikkelen. Geen Burnout op de Wii dus, zoals het nu lijkt.

Binnenkort kunnen we jullie hopelijk nog meer info over de game verschaffen, nu de marketingmachine rond de game steeds meer in werking treedt. Dit nieuwe deel lijkt in ieder geval behoorlijk wat veranderingen met zich mee te gaan brengen en dat kan zowel positief als negatief uit gaan pakken.