Mythen en sagen zijn altijd een goede inspiratiebron geweest voor boeken en films. Zo baseerde Tolkien zijn Lord of the Rings onder andere op Beowulf, een oud-Engels gedicht waarin we kennis maken met Beowulf en zijn strijd tegen het trolachtige monster Grendel. Het gedicht stamt uit de achtste, negende of tiende eeuw en is met zijn 3.183 regels een prima basis voor een film. En waar een film is, is een game. Ubisoft nodigde ons in een klein restaurantje in hartje Parijs ondergronds een flits van de game te aanschouwen.

Ten tijde dat we de game bekeken, was er nog een complete radiostilte voor de game. Onder druk van de filmmakers, alle wat-maken-we-bekend strategieën moeten natuurlijk op elkaar afgestemd worden, kon Ubisoft ons nog weinig van de game laten zien. Wat we gezien hebben stemt echter tot vreugde, want Beowulf lijkt een toffe hack and slash game te worden, met een extra tactisch laagje.

Dit tactische laagje is te verklaren als we kijken naar de ontwikkelaar van de game. De Ubisoft studio die Ghost Recon Advanced Warfighter in elkaar zette staat namelijk garant voor de game. Nu lijkt de overstap van een tactische first-person shooter naar een third-person hack and slash game groot, maar volgens Ubisoft is de stap goed te maken. De engine van Ghost Recon Advanced Warfighter, genaamd de Yeti engine, is namelijk voor een verscheidenheid aan genres inzetbaar. Het ontwikkelteam hoefde dus geen nieuwe engine te leren kennen voordat men aan de slag kon, maar kreeg gelijk de mogelijkheid om alle ideeën te gaan verwerken.

En die ideeën waren er genoeg. In tegenstelling tot de standaard filmgame strekt Beowulf zich over vijfentwintig jaar uit. Men laat de film in zekere mate los en diept de achtergrond meer uit. De game wordt dan ook een verhaalgedreven geheel, met een verteller die de losse eindjes aan elkaar babbelt.

Maar voordat we op de zaken vooruitlopen, terug naar de game zelf. Beowulf is zoals gezegd een hack and slash game met een tactisch tintje. Dit tactische tintje vertaalt zich naar het feit dat je vanuit twee zijdes van Beowulf kunt handelen. Allereerst is er Beowulf de heroïsche koning die met liefde voor zijn volk (in de game de soldaten die aan je zijde vechten) handelt en altijd voor het 'goede' kiest.

Aan de andere kant kent Beowulf een Carnal-zijde. De Carnal-zijde haalt het 'slechte' in Beowulf naar voren, maar geeft hem wel gigantisch veel kracht en maakt de game daarom qua vijanden verslaan makkelijker. De Carnal-mode, die gepaard gaat met een agressief aandoend oranje kleurfilter, heeft echter ook zijn nadelen. Als het alter ego van Beowulf kun je namelijk op het slagveld ook je eigen manschapen vermoorden. Sta je als een gek om je heen te rammen, dan kan het dus zo maar gebeuren dat een soldaat zich door zijn eens zo geliefde koning aangevallen ziet worden. De moraal van je coöpererende troepen daalt hierdoor en de verslagen medesoldaat keert in een later stadium tevens terug als 'Shadow Feint'. De 'Shadow Feint'-variant van je troepen is een geestachtige verschijning die kwaad op je is omdat je hem vermoord hebt.

Dit is echter niet het enige nadeel aan de Carnal-mode. Door enkel als een beestachtige los te gaan, mis je ook de Heroic Points. Heroic Points zijn punten die je verzamelt als je als de natuurlijke Beowulf op het slagveld vijanden verslaat. De punten zijn essentieel om verder te komen in de game. Op sommige momenten moet je namelijk de hulp van je troepen inschakelen om bijvoorbeeld een steen ergens heen te rollen en zo de aanvoer van vijandelijke troepen te stoppen. Het is daarmee niet mogelijk om alleen maar in de Carnal-mode te spelen, omdat je daarmee op essentiële punten in de game niet verder komt. De ontwikkelaar legde ons uit dat je echter het grootste gedeelte van de game kunt spelen met wie je wilt, de held Beowulf of het slachtende beest Beowulf. Slechts een paar keer in de game word je geforceerd om per se als één van de twee typen te spelen.

De actie die in de korte presentatie op het scherm getoverd werd zag er lekker goor en bloederig uit. Je kunt combo's maken, verschillende aanvallen uitvoeren en alles doen wat je van de hedendaagse hack and slash game verwacht. Daarbij zijn ook de inmiddels als vereiste op het 'hack and slash checklijstje' verschenen minigames van de partij.

En dit is het moment dat we graag nog dieper op het vechtsysteem, de levelopbouw, verhaal en weet ik wat al niet meer in hadden willen gaan. Waar het niet dat ook wij nog helemaal niets meer weten. De presentatie duurde in totaal zo'n twintig minuutjes met nog geen tien minuten aan gameplaybeelden. Een voorlopige conclusie trekken is zelfs te voorbarig. Want met de informatie dat de game twaalf tot veertien uur duurt en er drie eigen en drie eindbazen uit de film in de game zitten, kunnen we op dit moment nog weinig. Wel heeft hetgeen we gezien hebben ons hongerig naar meer gemaakt, en dat is altijd een goed teken voor een game. Hopelijk snel meer over Beowulf.