Het Aliens vs. Predator-universum biedt interessante mogelijkheden voor multiplayermodi. Mogelijkheden die voornamelijk ontstaan uit het verschil tussen de Alien, Predator en Marine. Het ligt voor de hand dat Rebellion deze verschillen in de multiplayer uitbuit, maar de geschiedenis leert ons dat dit makkelijker is gezegd dan gedaan. Al meerdere keren (Shadowrun, Universe at War) is geprobeerd om een multiplayermodus te ontwikkelen waarin verschillende rassen de hoofdrol spelen, maar veel van die games faalden doordat ze één cruciaal aspect onder over het hoofd zagen: balans.

Ook Aliens vs. Predator is 'vatbaar' voor een slechte balans. Wanneer één aanval van de Predator bijvoorbeeld net iets te veel schade zou aanrichten, kan dit zorgen dat online niemand meer met de Alien of Marine wil spelen. Daarnaast is het nog maar de vraag of mensen überhaupt wel zin hebben om met de Marine aan de slag te gaan, aangezien de charme van de Predator en Alien veel groter is dan die van een stereotype spacemarine. Al deze problematiek moet Rebellion zien te voorkomen door te zorgen voor een ultieme balans. Maar hoe tracht de studio dat te benaderen?

Diversiteit

De meest exceptionele rol wordt waarschijnlijk vertolkt door de Alien. Dit glibberige beest is vooral interessant omdat hij voorwerpen kan beklimmen. Met een simpele druk op de rechtertrigger kun op plafonds lopen, bomen beklimmen of rotsen bewandelen. Dit maakt de Alien een gevaarlijk doelwit, aangezien je als Predator of Marine (vooral in kleine ruimtes) niet op alle plekken kunt komen waar de Alien wel rondhangt. Ook heeft hij in tegenstelling tot zijn tegenstanders een levensbalk die automatisch weer regenereert en kan hij feromonen van zijn tegenstanders detecteren. Dit vertaalt zich in een gele gloed rondom het silhouet van zijn slachtoffer en laat de Alien dus precies zien waar zijn kills te behalen zijn.

Toch maakt de mogelijkheid om te kunnen 'cloaken' de Predator eveneens een geduchte concurrent. Er is geen tijdslimiet aan deze onzichtbaarheidmodus verbonden, waardoor hij dus overal en altijd naast je kan staan zonder dat jij je daar bewust van bent. Een akelig gegeven, zeker aangezien de Predator een groot arsenaal aan wapens heeft en hij de mogelijkheid heeft om naar hoger gelegen gebieden te springen. Zo werden wij meerdere malen 'uit het niets' omgelegd door de buitenaardse mijnen van de Predator. Overigens kan de Predator niet onzichtbaar zijn wanneer hij schiet of andere offensieve manoeuvres uithaalt.

De Marines moet het echter doen met de ouderwetse zaklamp, een geweer en de wetenschap dat hun kogels meer pijn doen dan de slagen van de Predator of Alien. Want hoewel de Marine misschien wel het minst aanlokkelijk is om mee te spelen, kan hij wel een flink potje kont schoppen. In onze potjes deathmatch nam hij keer op keer de eerste plaats in beslag. Waarschijnlijk moet de enorme offensieve kracht van de Marine hem aantrekkelijker maken om mee te spelen, maar we hopen dat Rebellion op dat gebied niet doorschiet.

Tof en minder tof

Los van de rassen spelen ook de modi een belangrijke rol. Deze zijn toegankelijk voor maximaal achttien spelers tegelijkertijd en spelen op briljante wijze in op het verschil tussen de drie rassen. Naast de standaard deathmatchmodi zal een groepje Marines zich in Infection bijvoorbeeld moeten verdedigen tegen één Alien. Wanneer deze een Marine vermoordt zal hijzelf ook een Alien worden. De Marine die als laatste overblijft wint. Naast de modi ademt ook het leveldesign van Aliens vs. Predator. Zo is er een dynamische map waarin de muren bewegen en het level van tijd tot tijd dus compleet verandert. Dit level is duidelijk geïnspireerd op de Piramidescene uit de Alien vs. Predator-film. Tof!

Minder tof vonden we de mogelijkheid tot 'quick kills'. Dit is eigenlijk een kort quick-time event (simpele druk op de X-knop) waarmee je als Predator of Alien een kill maakt als je slachtoffer dichtbij komt. Ons viel op dat dit als gevolg heeft dat iedereen als een dolle op de X-knop begint te drukken wanneer je ook maar enigszins bij elkaar in de buurt komt. Het zijn juist deze elementen die de balans om zeep helpen. We begrijpen dat het bruut is om te zien dat de Predator de ruggengraat van een Marine uit z'n strot trekt, maar we zien deze mogelijkheid liever verdwijnen wanneer dit de gameplay in de weg staat.

Hoogtijdagen

Hebben we goede hoop dat Rebellion het klaar kan stomen een leuke multiplayer te maken? Jazeker, de setting en mogelijkheden lenen zich prima voor een vermakelijke multiplayermodus. Het succes van een Call of Duty of Halo zal echter niet geëvenaard worden. Daarvoor voelt de gameplay net niet vloeiend genoeg, is het competitieve element niet ver genoeg uitgediept en lijkt ons op dit moment de balans nog ietwat te ver te zoeken. Ook grafisch schort er nog het een en ander aan Aliens vs. Predator: we konden zowaar de kartelingen tellen. Gelukkig heeft Rebellion nog wel eventjes te tijd om het een en ander te perfectioneren. Pas begin 2010 kunnen we concluderen of de serie zijn multiplayer-hoogtijdagen van Alien vs Predator 2 zal herbeleven.