Steeds meer mensen lijken last te hebben van het "vroeger-was-alles-beter syndroom". Zoete herinneringen aan oude spelletjes op de Commodore, Amiga of 286 doen bij veel veteranen nostalgische tranen rollen. Deze oudjes kunnen niet meer begrijpen waarom er geen goede spellen meer gemaakt worden en vragen zich dan ook af waar alle goede spellen zijn gebleven. Het valt misschien niet onder het kopje levensvragen, maar welke gamer wil nu niet weten waar alle goede games naar toe zijn gegaan, en ligt het misschien niet aan de games, maar aan de gamers.

3DAP bekeek de huidige situatie van uitgemolken games, slechte ideeen en uitgevers die alleen maar op geld uit zijn.I often sit back and shed a joyful tear for the early days of gaming: I started my way with the mighty commodore 64. Games would run from cassette tapes (unless you were overly wealthy, in which case you had the disk drive), loading times were in excess of half an hour for a single game and because the media was so volatile games would crash with comic regularity. Not only did you have to worry about the game crashing while you were playing it, but just loading a game turned out like round of Russian roulette, taking your spin of the barrel and hoping for the best.

Tegenwoordig worden er nog volop goede games gemaakt, die verhaal en vernieuwing brengen. De oude garde wordt zelfs steeds ouder waardoor de magie van het eerste begin langzaam verdwijnt en men alleen nog aan vroeger kan denken toen alles nog "nieuw" was en alles nog ontdekt moest worden.