Toen FlatOut vorig jaar uitkwam was ik aardig verrast. Een game die eens niet om het pimpe van straatracers ging en zich focuste op derby racing waarbij echt alles kapot kon. Ik dacht meteen aan een simpele arcade racer waarin je rem voor niks aan de auto was toegevoegd, maar naar een paar uur had ik door dat ik hier met toch een serieuzere game bezig was. Om echt goede tijden neer te zetten was toch redelijk wat stuurmanskunst verijst. Ook over de setting was ik erg te spreken. Het ram alles kapot in je derby auto kwam goed uit de verf maar je kon evengoed nog echt racen. Alles bij elkaar vond ik FlatOut echt een leuke game. En nu is deel twee geland, eens kijken of dat wat geworden is. Vernieuwing Nu een jaar later komt bugbear met deel 2 wat meer van het zelfde brengt met genoeg vernieuwing. Vol goede moed begon ik aan de game. Wat meteen opvalt is dat de game nu 3 race klassen heeft. Het echte derby rijden. Een race klasse waarin je met wat minder afgetakelde auto's gaat racen. En als laatste komt de street klasse, waarin je met opgepimpte straatracers mag rijden. Elke klasse verschilt niet zoveel, het komt er op neer dat je per klasse sneller gaat en in mooiere auto's mag rijden. De typische FlatOut stijl blijf gelukkig in stand. Dus ook nu weer kun je je weer uitleven op de omgeving, maar deze keer heeft het omrijden van obstakels geen invloed het rijgedrag van je auto. Wat de game een stuk meer arcade maakt dan zijn voorganger.

Beuk 'm erin Waar je in deel 1 zelf de meeste klappen uitdeelde is het nu omgedraaid. Je mag blij zijn als je een ronde niet geraakt wordt door je tegenstanders. De beuk alles en iedereen die in de weg rijdt is in het begin erg vermakelijk, maar als je echt verder wilt gaat het vaak genoeg echt op je zenuwen werken. Bijvoorbeeld als je in de laatste ronde, na een hele race op 1 te hebben gereden, ineens van de baan wordt gedrukt en weer terug valt naar een niet in te halen positie, baal je echt als een stekker. Dit euvel wordt aan de andere kant gecompenseerd met het feit dat de banen beduidend makkelijker zijn geworden. Waar je in deel 1 echt moest oppassen voor sommige heuveltjes is in deel 2 echt geen sprake van. Je kan echt rondes rijden waarin je geen rem nodig hebt. Maar door de het beuk alles op je weg mentaliteit van je tegenstanders heb je toch spannende races.

Verkreukeld metaal De presentatie van FlatOut 2 is watertandend mooi. Er wordt veel gebruik gemaakt van licht effecten. Vooral de circuits waarin je in de schemering rijdt zijn vet gemaakt. Het schademodel van de auto's is ook weer van hoog niveau. Regelmatig eindig je een race met auto die kilo's lichter geworden is van al het metaal dat je onderweg bent verloren. En je auto kan nu ook echt kapot. De makers hebben flink geïnvesteerd in de soundtrack want waar je in deel 1 vaak genoeg het geluid uit zette en je eigen nummers opzette is het in deel 2 mij nog niet overkomen. Nickleback, Audioslave, Rise Against, Megadead, Yellow Card, om maar effe een paar namen te noemen. Een soundtrack waar ze echt trots op mogen zijn. FlatOut 2 is een degelijke opvolger die op sommige punten misschien een stapje achteruit doet maar in totaal is het een zeer vermakelijke game geworden.