LANparty's. Welke gamer heeft er niet van gehoord, sterker nog, welke gamer is er nog nooit geweest?

Gezellig met een groepje gamers gamen tot je er bij neervalt. Om de zoveel weken wordt er bij mij in de buurt een LAN georganiseerd. Zo'n 40 gelijkgestemden staan om 10 uur 's ochtends al te trappelen om die dag

zoveel mogelijk virtuele slachtoffers te maken.

LANparty's bieden iets wat online niet mogelijk is, je ziet elkaar en je kan spellen spelen die je normaal nooit zou spelen, maar dat laatste valt eigenlijk vies tegen. Het zijn meestal de bekende games die je speelt op een LAN en met name Counter-Strike lijkt standaard inbegrepen te zijn bij elke party waar je komt. Nu is Counter-Strike een fantastische game, maar er zijn zoveel games die de moeite waard zijn om eens te spelen met elkaar.

Het probleem is de distributie van de software, want niet iedereen heeft die aparte games, maar iedereen heeft wel Counter-Strike. En voor dat iedereen zijn versie heeft draaien ben je meestal een halve dag verder. Soms zijn er wel van die games die de aandacht trekken, zoals Codename Eagle dat garant staat voor de nodige actie, humor en spanning, maar door slechts een aantal mensen gespeeld word.

Ik kan wel begrijpen dat mensen tijdens een LAN counter-strike spelen. Je hebt namelijk geen last van cheaters (of je moet levensmoe zijn) en je kan iemand recht in de ogen kijken als je hem een derde oog hebt bezorgt. Maar toch blijft het iets vreemds hebben. Wie neemt er nu in een restaurant altijd hetzelfde gerecht? De verrassing is eraf, want je weet wat je krijgt en hoe het smaakt. En dat terwijl de menukaart zo groot is, met titels als Kingpin, Re-Volt, Serious Sam, Delta Force en Atomic Bomberman. Zo zijn er tientallen games die uitermate geschikt zijn en een mooi alternatief bieden voor CS.

Maar deze wens blijft een droom, want wat de boer niet kent eet ie niet. En voor je het weet is iedereen aan het Counter-Striken en loop je droef je single player games nog een keer langs. Nu kan je zeggen "speel ook CS", maar dat vertik ik, een LAN hoort een virtueel buffet te zijn van verschillende games en speelstijlen en geen snelle anti-terroristen hap waarbij je meer aan het respawnen bent dan aan het spelen.

Op 2 december is er weer een LAN waar ik naar toe ga. Hopelijk blijven de boeren dit keer thuis en mag ondergetekende het menu verzorgen, dan weet ik zeker dat iedereen een verantwoorde en smakelijke hap naar

binnen krijgt.