Sinds de komst van het internet zijn veel spellen al enkele weken voordat ze in de winkels liggen te downloaden van het wereldwijde web. Ergens tussen het goud gaan van het spel, het moment dat de ontwikkelaar zijn taak heeft voltooid, en het moment dat het spel daadwerkelijk in de winkels ligt, gaat het mis. Of het nu gebeurt bij de uitgever van het spel, bij de postbode die de code van het spel naar de drukker brengt, of bij de drukker van de CD of DVD schijfjes zelf, op een zeker moment komt het spel in het bezit van kansloze, kwaadwillende mensen. Mensen die maar één uitdaging kennen: de kopieerbeveiliging van het spel zo snel mogelijk kraken en het spel als de wiedeweerga op internet zetten.

Vroeger was dit normaal, maar tegenwoordig is het groot nieuws. Er is ineens sprake van een 'serieus lek', waartegen 'zo snel mogelijk actie ondernomen moet worden' met 'gerechtelijke procedures'. De serieuze gamesites berichten erover en even later staat het in de krant. Het hek is van de dam. Niet alleen de mensen die dagelijks illegale spellen downloaden, maar zo ongeveer de hele wereld met ook maar een beetje interesse voor games weet het: dat langverwachte spel dat nog niet in de winkels ligt, is 'gewoon' te downloaden op internet. Iedereen start ineens een zoektocht, want toezien hoe andere mensen hun spelervaringen op forums etaleren is onverdraagzaam. De mensen die het spel 'gelekt' hebben zijn de lachende derde. Zelden kregen ze zoveel eer voor hun werk. De volgende keer zullen ze extra hun best doen om de spellen zo mogelijk nog eerder op het internet te zetten.

Je zou denken dat dat laatste niet datgene is waar de uitgevers van spellen op zitten te wachten. Toch wordt er van hen uit geen actie ondernomen om de berichtgeving over het lek een halt toe te roepen. Ze komen zelfs met officiële statements, om het lek zo mogelijk nog verder onder de aandacht te brengen. Zoals inXile Entertainment in haar lollige persbericht over het opzettelijk lekken van The Bard's Tale al opmerkte: lekken is een deel van het marketingplan geworden. Een lek is haast onontkoombaar, dus wanneer het dan toch gebeurt, kiezen uitgevers er liever voor om er tactisch op in te spelen. Wanneer het spel uitgebreid in de media komt, krijgt het meer naamsbekendheid en neemt de verkoop toe.

Het gros van de gebruikers weet immers toch niet hoe ze illegale spellen zelf van het internet moeten halen. Of vergissen de uitgevers zich daarin? Want is illegaal downloaden niet dé reden waarom veel mensen voor een snelle internetverbinding kiezen? Als ik de reclame-uitingen van internetprovider @Home zo hoor, dan is supersnel muziek, games en films downloaden, toch echt dé reden om een breedbandje in huis te halen. Je hebt over twee uur een feestje, maar nog geen muziek: totaal geen probleem met internet van @Home. En geloof me, ze doelen hiermee echt niet op het selecte aantal websites waar je tegen betaling, legaal muziek kunt downloaden. Wil je een film binnen hebben voor het een klassieker is? Kies dan voor @Home! Je kunt in Nederland je product adverteren met de criminele daden die je ermee kunt verrichten, zonder dat iemand er ook maar iets van zegt.

Vorige week werd bekend dat inventieve jongeren in Groningen met het sleutelje van een Unox Smac blikje, doodeenvoudig garagedeuren en de sloten van Suzuki Alto's open konden breken. Wanneer Unox een internet provider geweest zou zijn, had men hier in pure @Home stijl vast handig op ingespeeld. “Met Smac van Unox heb je voor de prijs van één blikje de inhoud van een complete garagebox tot je beschikking”. Dit doet Unox echter niet, want het leegstelen van een garagebox is crimineel en strafbaar.

BIC had indertijd ook handig in kunnen spelen op de balpenmoord. “Lastige mensen in uw familie? Koop een BIC balpen!” Moord is echter strafbaar en het is niet raar dat BIC daar niet graag mee wordt geassocieerd. Illegaal downloaden is echter ook strafbaar en toch adverteert @Home daar schaamteloos mee. Zelfs uitgevers – slachtoffers van het illegale downloaden – spelen handig in op het lekken van hun producten op internet. De wereld van digitaal entertainment lijkt zowaar de enige industrie te zijn waarin criminaliteit voor marketingdoeleinden gebruikt wordt. En dan vinden ze het raar dat het gros van de consumenten zich niet realiseert dat illegaal downloaden best wel strafbaar is.