Warhammer, het populaire bordspel van de Games Workshop dat sinds 1987 verkrijgbaar is, strekt zich niet alleen uit over mega grote gevechtstafels, maar is ook de setting voor een flink aantal games uit het verleden geweest. Meest gekozen thema voor de games is het '40.000' thema, wat zich richt op de science-fiction aftakking in het spel. Tussen deze titels zaten toppers en dompers, welke wij in deze feature voor je op een rijtje zetten. De eerste Warhammer game verscheen in 1993 voor de Amiga en in 'DOS'. Grappig is dat het toen nog lang niet zo grote Electronic Arts het spel uitgaf en het de naam Space Hulk meegaf. Je doel in de game was het wegvagen van een wreed ras dat je ruimteschip bewoonde. Dit kon zowel in First Person als in 'overhead' (boven je character hangen met de camera) perspectief. Twee jaar later kwam EA met het vervolg op de game, Space Hulk: Vengeance of the Blood Angels (PC, 3DO, Saturn en PSX) , eveneens een actie georiënteerde titel, waarin je ditmaal in het gevecht tussen de “Terminal Chapters” en de “Gene Stealers” wordt gegooid.

Space Hulk

Ook verscheen in 1995 Shadow of the Horned Rat (PC). Het spel was, net als bijna alle volgende Warhammer games, een Role-Playing Game, waarin je als speler van kleine, anonieme strijder uitgroeide tot een ervaren en gevreesde legeraanvoerder. Opvallend is dat de game gebruik maakte van de Tolkienachtige rassen en zich niet baseerde op de 40.000 serie. De door Mindscape ontwikkelde game was kwalitatief geen hoogvlieger en richtte zich vooral op een select groepje die-hard Warhammer fans dat zich, ondanks de wat vervelende interface (zie het screenshot hieronder, de interface neemt een ongelooflijk groot deel van je scherm in), wel kon vermaken met een portie Warhammer geweld. In eerste instantie werd de game op de PC uitgegeven, maar later konden ook Playstation bezitters genieten van de titel. Alhoewel genieten, de Playstation versie was dusdanig slecht dat je beter wat van je miniaturen kon gaan schilderen dan de controller voor deze game in handen kon pakken.

Shadow of the Horned Rat

Fans van het bordspel moesten tot 1997 wachten op de volgende game, die ditmaal de titel Final Liberation: Warhammer Epic 40,000 (PC) met zich mee droeg. Ontwikkelaar Holistic Design (hedendaags bekend door het fabuleuze en vernieuwende Mall Tycoon) introduceerde 40,000 setting in de Warhammer games en vond een turn-based strategie game hiervoor de beste oplossing. Hoewel de titel allerminst slecht was, werden een flink aantal rassen gemist. Het spel bevatte maar twee speelbare fracties, wat gezien de omvangrijke hoeveelheid aanwezige rassen ietwat weinig was. Nog geen jaar later sloeg Mindscape terug met Warhammer: Dark Omen (PC en PSX) . Het spel verbeterde Shadow of the Horned Rat op alle punten en leverde na het turn-based avontuur van Final Liberation weer een actierijke Real-Time Strategy game op, die ditmaal wél een duidelijke interface bevatte en ook een goede single- én multiplayer mode bevatte. Later dat jaar kwam uitgever SSI (dat ook Final Liberation op de markt bracht) met Warhammer 40,000: Chaos Gate (PC) . De ontwikkeling van de titel werd van Holistic naar Random Games Inc. verschoven, een ontwikkelaar die na Chaos Gate geen spectaculaire of memorabele titels op diens naam schreef. Toch was Chaos Gate geen slecht spel en werd het toen ter tijd door de pers zelfs de beste Warhammer game tot dan toe genoemd, vanwege de goede implementatie van de bordregels, de flexibele gameplay en de mooie graphics.

Dark Omen

In 1999, een jaar na Chaos Gate, kwam SSI opnieuw met een Warhammer game op de proppen (dacht je dat alleen EA Sports met FIFA kon uitmelken?), Warhammer 40,000: Rites of War. De ontwikkelingsstok werd door DreamForge overgenomen van Random Games en men creëerde hiermee een op z'n minst opmerkelijke game binnen de Warhammer reeks. Opmerkelijk, omdat je voor het eerst niet met de space marines mocht spelen, maar in de huid mocht kruipen van de Eldar, een ras dat zich in de overtrekkende oorlog vooral op de achtergrond houdt, maar over een rijke technologie en passie beschikt om het de space marines zuur te maken.

Chaos Gate

Zuur is ook het woord dat van toepassing is op de poging van THQ om een Warhammer game te ontwikkelen. Vorig jaar kwam men namelijk met Warhammer: Fire Warrior op de proppen, waar je in deze review het fijne over kunt lezen. Om de boel een beetje samen te vatten: de game was slecht, barslecht. Naast een PC versie kwam men ook met een Playstation 2 editie, die net iets beter te pruimen was, maar eigenlijk ook je tijd niet waard was. Interessanter zou de Massive Multiplayer Online Role-Playing Game, kortweg MMORPG, editie van Warhammer worden, Warhammer Online. De titel werd ontwikkeld door Climax, momenteel in de schijnwerpers met het een beetje tegenvallende Sudeki, en zou nog dit jaar in de winkel moet liggen. 'Zou' inderdaad, want midden juni maakte men bekend dat het project voorlopig in de koelkast gezet wordt, omdat de kosten te hoog opliepen en men zonder financiële injectie diens eigen graf zou graven. Mensen die graag geloven in iets droomachtigs kunnen zich voorhouden dat er altijd nog een kans is dat de game weer ontdooid wordt, al lijkt dit op korte termijn erg onwaarschijnlijk. En dan is er nu Warhammer 40,000: Dawn of War, een RTS ontwikkeld door het gevestigde Relic Entertainment. Of de titel boven de eerdere Warhammer games uit weet te stijgen laten we jullie aan het einde van de featureweek weten.