Sinds kort neemt Gamer.nl ook Xbox Live Arcade games onder de loep. Onder andere Paperboy, Heavy Weapon en Root Beer Tapper zijn al gerecenseerd. Er ligt echter nog een stapel reeds verschenen games op een kritische noot te wachten. Na vorige week reeds vijf games besproken te hebben, pakken we nu weer vier games en voorzien deze van een korte review. Lumines Live! Door Peter Zeilstra

Het eerste wat te binnen schoot bij het zien van Lumines Live! was: ”Dit is gewoon Lumines 2 voor de Xbox 360”. Na de game te hebben gespeeld, kan met zekerheid gezegd worden dat Lumines Live! op Lumines 2 lijkt, maar niet hetzelfde biedt als de draagbare versie. De games zijn in de kern hetzelfde. De hoofdmoot van de game bestaat uit het wissen van blokjes van vier die ontstaan als vier kleine steentjes van dezelfde kleur bij elkaar worden gebracht. Dit gebeurt onder begeleiding van flitsende en soms hallucinerende beelden en muziek op de achtergrond.

Een groot pluspunt van Lumines Live! is dat het Dolby Digital 5.1 ondersteunt. Hierdoor is met de juiste geluidsinstallatie ten volle te genieten van deze muziek. Vooral de speciaal voor Lumines gemaakte muziek maakt goed gebruik van het ruimtelijke effect dat ontstaat door de surround sound. En aangezien de basis gelijk blijft, weten de kenners dat het met de synergie van gameplay en beeld en geluid wel goed zit.

Toch is Lumines Live! een tegenvaller te noemen op het gebied van content. Door restricties waren de makers verplicht de game in 50MB aan te bieden. Het heeft erin geresulteerd dat er maar bar weinig skins (levels) en speelmodi in de game inbegrepen zijn. Dit is een grote domper, omdat wel de maximale prijs van 1200 punten betaald moet worden. Vergeleken met andere games op andere consoles is dit een schijntje, maar het geheel voelt nu vooral onaf aan. Dit wordt zeker niet verholpen door de boodschap die overal in de game meldt dat extra skins en modi te koop zijn via Marketplace. Vooral het beperkte aantal skins in de challenge mode van de game zorgen voor een onvoldaan gevoel. Lumines Live! lijkt uiteindelijk meer op een veredelde demo, in plaats van een volwaardige game. Theoretisch is er veel te halen uit de game, maar alleen als er voor extra content wordt betaald.

Waarom wel: Lumines blijft als concept nog steeds goed. Muziek en beeld bij elkaar spacen er op los. Surround sound is een toffe toevoeging. Waarom niet: Te weinig content voor teveel geld. Voelt meer aan als demo dan als volwaardige game. Betalen voor extra skins. Small Arms Door Erwin Vogelaar

Omdat het voornamelijk oude opgegraven spelletjes zijn die Xbox Live Arcade opvullen, moeten de originele games gekoesterd worden. Eén van deze games is Small Arms en omdat het een van de weinige echt originele spellen was, waren de verwachtingen hoog.

Small Arms is het beste uit te leggen als een soort futuristische Super Smash Bros. met veel wapens en explosies. Voor de mensen die niet weten wat Nintendo’s pareltje Super Smash Bros. inhoud, een verduidelijking. Je wordt met een groepje bewapende mannetjes in een level gegooid en je moet elkaar zovaak mogelijk afknallen. Vaak gaat het om een side-scrolling level, maar je zult het ook wel eens verticaal moeten zoeken.

Choas is het woord voor het spel, want de bizarre wapens, explosies en springende vijanden vliegen je om de oren. De besturing is daarnaast ook erg wennen. Je bestuurt je personage uiteraard met de linker stick, maar het wapen met de rechter stick. Niet zo raar zou je denken, maar je wapen beweeg je dus rondom je personage. Ook zul je erg moeten opletten op je ammunitie, want die is zo op. Het spel kent, inclusief de te ontgrendelen dingen, twaalf personages en acht verschillende levels om op te vechten.

Het spel heeft een singleplayer, waarin je het tegen bots op moet nemen. Dit is echter weinig boeiend, omdat de AI erg matig uitgewerkt is. Small Arms toont zijn kracht online. En hoewel de besturing wat onhandig is en de chaos vaak overdonderend is, waardoor je niet meer weet wat je doet, is Small Arms toch een erg vermakelijk spelletje geworden. Helemaal wanneer je de besturing onder de knie hebt. Verwacht niet de kwaliteit van Super Smah Bros., maar gewoon een grappige actiegame.

Waarom wel: Eindelijk eens een originele game voor Xbox Live Arcade. Het is simpele actie, wat toegankelijk is voor iedereen. Waarom niet: De besturing is erg lastig om onder de knie te krijgen. De chaos is wat overdonderend. Scramble

Door Erwin Bergervoet

Konami heeft al diverse van zijn klassiekers naar Xbox Live Aracade overgezet en Scramble is daar één van. Deze ‘horizontale shooter’ verscheen voor het eerst in 1981 voor de arcademachine. De Xbox Live Arcade-versie is voorzien van geupdate graphics, maar aan de gameplay is verder niets veranderd. Wel zijn er Leaderboards toegevoegd, zodat je je score kunt vergelijken met die van mensen over de hele wereld.

Je bestuurt in Scramble een ruimteschip dat vlak over het oppervlak en door grotten van een niet nader bepaalde planeet vliegt. Je hebt de beschikking over zowel een vooruitschietend wapen als bommen. De bommen zijn vooral handig om tegenstanders en objecten op de grond uit te schakelen. Naast het neerknallen van tegenstanders moet je ook je brandstofvoorraad in het oog houden. Om deze bij te vullen dien je brandstofdepots op de grond kapot te knallen. Hoe deze geëxplodeerde brandstof in je ruimteschip komt is ons een raadsel.

Scramble was in zijn tijd waarschijnlijk al niet de meest inspirerende arcadegame, maar heden ten dage heeft het spel helemaal weinig te bieden. Het spel bevat zes stages, maar door de onvergeeflijke opzet van het spel zul je de meeste waarschijnlijk niet zien. Wanneer je levens op zijn, moet je namelijk helemaal opnieuw beginnen en wanneer je midden in een level het loodje legt, wordt je ook weer aan het begin van het level geplaatst.

Scramble frustreert echter ook omdat je met piepkleine projectielen kleine, snelbewegende tegenstanders neer moet halen. Dit komt meer aan op puur geluk, dan op goed kunnen schieten en timen al zullen geoefende mensen op den duur de patronen wel uit hun hoofd weten. De enige reden om die moeite te nemen zijn overigens de Achievements, die leuk verdeeld over het spel zijn en je onder andere uitdagen om eens alleen bommen te gebruiken.

Waarom wel: Als je in 1981 voor de arcadekast stond en je muntgeld verspeeld hebt aan deze game, zul je misschien wat nostalgische herinneringen op kunnen halen. Waarom niet: Het spel heeft bijzonder weinig in huis. De gameplay is beperkt en frustrerend. Contra Door Erwin Bergervoet

Net als Scramble is ook Contra een arcadegame (zou het daarom ook een Xbox Live Arcade game zijn, vraagt de bijdehante eindredacteur Jaap zich af -red). Het spel is iets recenter, uit 1987. Pas na de release in de arcadehallen zou de Contra-reeks meer faam krijgen met een uitstekende game op de NES en later ook nog op de Playstation 2. De arcadeversie was echter voor zijn tijd ook niet onverdienstelijk, maar is nu vooral te onvergeeflijk. Contra werkt niet met gezondheid, maar alleen met levens, wat inhoudt dat wanneer je één keer door een rondvliegend pixeltje geraakt bent, je direct een leven verliest. Je krijgt drie levens en drie ‘continues’ tot je beschikking, maar alleen de echte doorzetters zullen daarmee het spel uit kunnen spelen. Wat overigens, als we op de Achievements af mogen gaan, in 12 minuten mogelijk is.

Contra bestaat uit grofweg twee onderdelen, het side-scrolling gedeelte, waarin je met een uitgebreid wapenarsenaal vrij om je heen kunt knallen, en een semi-3D gedeelte waarbij je je door tunnels begeeft. Dit semi-3D onderdeel geeft soms een enigszins vertekend beeld, wat enige gewenning vergt, en je loopt te pas en te onpas tegen een elektrisch krachtveld aan, omdat je de analoge stick net iets te ver omhoog drukt. Alsof iemand er tegenop zou willen lopen.

Het speerpunt van Contra is echter dat je het via Xbox Live coöperatief kunt spelen. Dit is waarschijnlijk de gamemode waar je nog het meeste tijd in zult steken, mits er iemand online is om tegen te spelen tenminste. In tegenstelling tot veel arcadegames speel je hier coöperatief echt met de andere speler in beeld. Helaas zitten er wat bugs in het matchmaking-systeem, waardoor je wanneer beide spelers klaar zijn, een menu te zien krijgt in plaats van naar het spel gaat. Ook wil het spel soms flink vertragen wanneer je online speelt. Het is overigens ook mogelijk om het spel op één Xbox coöperatief te spelen.

Waarom wel: Biedt behoorlijk wat uitdaging, voor mensen die daar naar op zoek zijn. Nog aardig vermakelijk wanneer je het coöperatief speelt. Waarom niet: Té frustrerend voor het gros van de gamers. De semi-3D onderdelen spelen niet heel erg lekker. Paar onvolkomenheden in de online mode.