Nog drie keer klikken en je zult weten naar welke game wij in 2009 het meest uitkijken. De keuze zal ongetwijfeld verrassend zijn voor velen, maar het was dit jaar dan ook niet makkelijk. We hadden meer games dan ooit voor in de top 100, maar des te minder uitgesproken titels voor de top tien. Zijn games gemiddeld beter geworden, maar zijn er minder uitschieters naar boven? Of zijn we gewoon minder snel enthousiast te krijgen? De keuze viel dan ook op een spel waar we niet alleen veel van verwachten, maar die tegelijk wel eens in staat zou kunnen zijn een heel nieuw genre te definiëren. Of misschien zelfs een nieuwe definitie kan geven aan games als medium. Welke game dat is? Klik, klik, klik!

De nummers 10 t/m 1 in video

10. Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena (PC, PS3, X360) Ontwikkelaar: Starbreeze Uitgever: Atari Release: Q1 2009 Wat is het: Feitelijk is Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena een remake van het originele Escape from Butcher's Bay, hetzij met hier en daar wat nieuwe inhoud. Hiermee doe je de game echter veel en veel te kort. Hoewel de omschrijving meer dan waar is, trekt ontwikkelaar Starbreeze immers alle registers open om van het nieuwe Riddick-avontuur een memorabele trip te maken. Allereerst heeft de game grafisch een oppoetsbeurt gehad en ziet alles er fantastisch uit. En aangezien Riddick zwaar leunt op de krachten in het donker, is het zeer zeker een goede zaaj dat schaduwen op briljante wijze in de game verwerkt zijn.

Het zijn echter niet enkel het audiovisuele gedeelte waarom we zo naar Dark Athena uitkijken. De gameplay is minstens zo interessant, met een mix van rauwe actie, tactisch denkwerk en sluip-en-kruip elementen. De remake van het origineel plus het nieuwe hoofdstuk op het ruimteschip Dark Athena lijken ieder even leuk. De fonkelnieuwe multiplayermodi moeten het geheel afmaken.

Waarom wel: Het origineel was goed en wordt nu in sterk verbeterde vorm aangeboden met een geheel nieuw hoofdstuk. Starbreeze is een topontwikkelaar die na Riddick ook nog The Darkness afgeleverd heeft, eveneens een erg sterke game. Grafisch heeft de game ons in een presentatie weggeblazen met prachtige schaduwen en zeer levendige personages. Het is de combinatie van gameplay-elementen en de vrijheid die geboden wordt, die Assault on Dark Athena zo goed moet maken. Waarom niet: Het nogmaals doorspelen van Escape from Butcher's Bay is misschien niet hetgeen waar we allemaal op wachten. De multiplayermodi moeten zich nog bewijzen. Als je bang bent in het donker. 9. Infamous (PS3) Ontwikkelaar: Sucker Punch Uitgever: Sony Computer Entertainment Release: Q1 2009 Wat is het: De ontwikkelaar van de onderbelichte Sly Cooper-reeks slaat met Infamous een duistere weg in. Een explosie in de fictieve wereldstad Empire City vormt het begin van het verhaal van Infamous. Een underdog, genaamd Cole, wordt ongewild het middelpunt van aandacht als hij als enige een explosie overleeft die zes huizenblokken wegvaagt. Als blijkt dat hij speciale krachten heeft overgehouden aan het ongeluk, moet hij beslissen of hij deze krachten ten goede of ten kwade zal aanwenden.

In tegenstelling tot een game als Prototype zal alles op een iets kleinere schaal plaatsvinden. De stad mag dan wel groot zijn, Cole kan met zijn krachten niet meteen van hot naar her springen. De navigatie door de stad is sterk geïnspireerd op parcours en enigszins vergelijkbaar met Assassin's Creed.

Waarom wel: Sucker Punch's achtergrond met 3d-platformgames lijkt zeer goed van pas te gaan komen bij gedetailleerde stedelijke omgevingen die Cole kan beklimmen. Het verhaal belooft volwassen en donker te worden en de speler serieus te nemen. Waarom niet: De ietwat cartooneske manier waarop Cole zich voortbeweegt valt een beetje uit de toon bij de sfeer die Infamous uitstraalt. Laten we hopen dat de speciale krachten van Cole afwisselend genoeg zijn om ons te blijven boeien. 8. Diablo III (PC) Ontwikkelaar: Blizzard Uitgever: Blizzard Release: 2009 Wat is het: Bijna negen jaar na de release van het tweede deel kent de Diablo-serie nog steeds een enorme schare fans. Diablo II wordt zelfs vandaag de dag nog online gespeeld. Het is dan ook niet verwonderlijk dat op 28 juni de leden van deze achterban massaal op hun bureaustoeltjes stonden te springen bij de onthulling van Diablo III. Het derde deel zal grotendeels voortborduren op de gameplay van de vorige twee delen. Diablo III kent dus verscheidene klassen en de omgevingen zullen ook in dit deel weer willekeurig gegenereerd worden. Het grootste gedeelte van de gameplay blijft draaien om toffe hack and slash-actie of, als je niet van het hersenloze hakwerk bent, magische aanvallen.

De interessantste vernieuwingen vinden vooral plaats op grafisch gebied. Hoewel het zicht nog altijd topdown is, is het spel nu volledig in 3D. Dit is niet alleen mooi voor het oog, maar biedt de ontwikkelaars ook de mogelijkheid meer lagen in de omgeving te stoppen. Zo kunnen vijanden ook van een lager gedeelte omhoog klimmen. Daarnaast kent de 3D-omgeving veel meer dynamiek, zoals voorwerpen die kapot kunnen en vijanden die realistisch rondgeslingerd worden na een krachtige aanval. Omstreden is het kleurgebruik waarin Blizzard niet trouw is gebleven aan het grijzige en grauwe kleurenpalet uit de oudere delen, maar elementen uit de stijl van de Warcraft-serie heeft overgenomen. Ook kent de game nieuwe personages en zijn er oude verdwenen.

Waarom wel: Diablo I en II waren gruwelijk goed en het is vrijwel zeker dat Blizzard deze trend met Diablo III doorzet. De grafische vernieuwingen zijn tof, zoals de vernietigbare omgevingen en de driedimensionale omgeving. Het neerhakken van zombies met de whirlwind-skill blijft eeuwig leuk. Ook op de Mac! Waarom niet: Diablo II kende, inclusief de uitbreidingsset, acht personages. Diablo III bevat maar vijf personages. Wordt Diablo III wel meer dan een Diablo II met verbeterde graphics? 7. Uncharted 2: Among Thieves (PS3) Ontwikkelaar: Naughty Dog Uitgever: Sony Computer Entertainment Release: Q4 2009 Wat is het: In het tweede deel in de Uncharted-franchise volgen we wederom schattenjager Nathan Drake in een exotisch avontuur. Ditmaal zal het verhaal vooral draaien omtrent de grootse Marco Polo. Zodoende zul je een behoorlijk deel van de reistochten van deze ontdekkingsreiziger nabootsen, waardoor de game zich situeert in de meest uiteenlopende gebieden. Alhoewel nog relatief weinig bekend is gemaakt over Among Thieves is inmiddels al wel duidelijk dat naast de tropische omgevingen van het eerste deel ook de nodige ijsgebieden onderzocht zullen moeten worden.

De getoonde beelden van Uncharted 2 laten alvast zien dat het spel op audiovisueel gebied nog meer uit het zwartglimmende apparaatje zal trekken dan het eerste deel. Tevens heeft Naughty Dog ons beloofd dat Uncharted 2 zowel stealth- als platformelementen zal bevatten. Hoe dit daadwerkelijk in de game verwerkt zal gaan worden in nog niet bekend. De kans is echter groot dat Uncharted 2 nog dynamischer zal worden, zoals we gewend zijn van het laatste deel uit de Tomb Raider-serie.

Waarom wel: De opvolger van een der meest gewilde games op de PlayStation 3. De nieuwe setting is nog avontuurlijker en de diversiteit wat betreft de omgevingen is enorm toegenomen. Waarom niet: Hoewel men met de toevoeging van de stealth-elementen de game diverser hoopt te maken, is het de vraag of deze aanpassingen niet ten koste gaan van de algehele spelervaring. Een doldwaze achtbaanrit zal immers onderbroken worden middels relatief rustige stoomtreinvaartje. 6. Starcraft 2 (PC) Ontwikkelaar: Blizzard Uitgever: Activision Release: 2009 Wat is het: Als er één ontwikkelaar is die al bijna twintig jaar garant staat voor topkwaliteit dan is dat zonder twijfel Blizzard Entertainment. Tegenwoordig is Blizzard natuurlijk vooral bekend van World of Warcraft, maar het mag niet vergeten worden dat deze ontwikkelaar met Warcraft en Starcraft aan die wieg heeft gestaan van het RTS-genre. Van Warcraft zijn al ruim drie delen verschenen, maar van Starcraft, de science fiction RTS uit Blizzards stal, verscheen tot nu toe slechts één deel. En dat terwijl Starcraft zelf nu nog ongekend populair is in landen als Zuid Korea. Na meer dan tien jaar heeft Blizzard het eindelijk aangedurfd een vervolg te maken op de nagenoeg perfecte RTS. Blizzard heeft aangekondigd Starcraft 2 in drie delen zal verschijnen, die ieder een campagne van een ander ras met zich mee zullen brengen, maar ook telkens nieuwe eenheden. Je zou kunnen zeggen dat men de andere twee campagnes achterhoudt voor de uitbreidingspakketten. Het eigenlijke spel komt wel met een volwaardige multiplayermodus waarin alle drie de rassen beschikbaar zijn.

Starcraft 2 volgt in grote lijnen braaf de verwachtingen die we hebben van een opvolger. Naast de grafische update die het Starcraft-universum in een mooi driedimensionaal jasje steekt krijgen we namelijk vooral te maken met nieuwe eenheden en verbeterde balans. Om zo min mogelijk fans de kast op te jagen neemt Blizzard dan ook niet al te veel risico en wordt veel bij het oude gelaten. Wat wel veranderd wordt is de opbouw van de verschillende missies. Deze zijn nu op een minder lineaire manier te doorlopen, iets wat tot dusver nog niet in een Blizzard RTS is voorgekomen.

Waarom wel: Blizzard doet zijn best om vooral de fans van Starcraft met dit nieuwe deel te plezieren en belooft dan ook de sterke balans uit het originele Starcraft intact te laten. Tot nu toe is de ontwikkelaar ook weinig op fouten betrapt en het kan dan ook bijna niet anders of Starcraft 2 levert dezelfde pure kwaliteit die we van Blizzard verwachten. Waarom niet: Het is maar de vraag of Starcraft 2 niet gewoon meer van hetzelfde wordt. Want hoewel het niet noodzakelijk verkeerd is om weinig te veranderen is het originele Starcraft inmiddels wel een dikke tien jaar oud. De tijden zijn veranderd en het is nog niet duidelijk hoeveel Blizzard zich hier aan wil aanpassen. Daarnaast zal het uitbrengen van de game in drie fasen niet iedereen evenveel plezieren. Is de eerste versie van Starcraft 2 een volledige game of moeten we nog twee maal de portemonnee trekken en nog minstens een jaar wachten voordat we Starcraft 2 écht in huis hebben? 5. Killzone 2 (PS3) Ontwikkelaar: Guerrilla Games Uitgever: Sony Release: 27 februari 2009 Wat is het: Geen genre dat tegenwoordig zo oververtegenwoordigd is als de shooter. Het is dan ook vrij gemakkelijk om een beetje moe te worden van de zoveelste game met ruimtesoldaten, krachtige geweren en buitenaardse vijanden, maar de previewversie van Killzone 2 heeft ons inmiddels helemaal verkocht. En dat voor een game die ontwikkeld wordt in ons eigen land! De eerste Killzone was een degelijke game, maar geen spel dat tot de absolute top op de PS2 werd gerekend. Het lijkt erop dat Guerrilla Games die status met Killzone 2 wel zal weten te bereiken op de PS3.

In Killzone 2 verplaatst de oorlog tussen de mensheid en de duistere Helghast zich naar de planeet van laatstgenoemden, wat de game een duistere sfeer meegeeft. Het lijkt namelijk constant rotweer op Helghan, misschien in een poging van Guerrilla om gamers over de hele wereld kennis te laten maken met het weer in Nederland. Wat Killzone 2 echter zo sterk maakt is het realisme van de oorlog die de game op alle mogelijke vlakken uitdraagt. Elke sprint naar een brokstuk om achter te schuilen laat de camera schudden, elk schot dat je neemt zorgt voor terugslag op je geweer, elke vijand doet zijn uiterste best te schuilen voor jouw geschut. Dit gaat gepaard met grootschalige gevechten waarbij tientallen soldaten en voertuigen het tegen elkaar opnemen en verschillende gescripte gebeurtenissen die erg goed geïntegreerd zijn: het lijkt haast alsof alles dynamisch om je heen gebeurt.

Waarom wel: Killzone 2 is grafisch een hoogtepunt van de line-up op de PS3 en weet met talloze details de speler in de game te trekken. Met bezwete handen zul je je menig maal op het slachtveld wanen. Waarom niet: Het moet gek lopen wil Killzone 2 echt tegen vallen, maar in onze speelsessies tot dusver was er niet erg veel variatie in omgevingen te waarnemen. Natuurlijk, de verschillende levels hebben allemaal wel wat unieke kleuren, maar we zien graag echt wat andere omgevingen in plaats van de smalle straten en gangenstelsels die we tot nu toe hebben verkend. Een paar grootschalige gevechten maakten al veel goed, maar visueel zorgt ook dat niet voor veel variatie. Heeft Helghan ook bossen of moerassen? We zouden ze graag bezoeken! 4. Alan Wake (X360, PC) Ontwikkelaar: Remedy Uitgever: Microsoft Release: 2009 Wat is het: Weinig games weten je vanaf het eerste moment verliefd te maken. Alan Wake is er zo eentje. De eerste glimp van de setting, zo anders dan wat we van games gewoon zijn, stuwde de verwachtingen naar ongekende hoogten. Een geïsoleerd Amerikaans dorpje in een mistige vallei, een schrijver van horrorverhalen die in zijn eigen fictie verstrikt is geraakt. Associaties komen naar boven met Stephen King's The Shining, met de miniserie Twin Peaks, met werken van een niveau waar geen game nog aan heeft kunnen tippen. De trailers van Alan Wake hebben een ritme, een gevoel dat normaal alleen in filmtrailers naar voren komt.

Ja, beelden kunnen verlekkeren. We hebben immers nog maar weinig van het spel mogen zien en naar hoe het nu eigenlijk speelt kunnen we slechts gissen. Maar het spel wordt zoals we zelf de gaten in de trailers opgevuld hebben, dan wordt het fantastisch. We stellen ons voor: een sterk geschreven, grotendeels lineair verhaal waarin je wel vrij bent in je manier van aanpak van de afzonderlijke situaties. Een subtiele rol voor het actieaspect, die bij momenten wil inschikken om het verhaal de ruimte te geven, maar vervolgens als een duiveltje uit het doosje komt. Actie die niet aankomt op als een gek in het rond schieten, maar op net die juiste, slimme handeling op het juiste moment. Terwijl het zweet op je rug staat en de controller uit je handen dreig te glippen, toch nog het hoofd koel houden.

En dan die spelwereld. Episch, maar niet te groot. Nee, juist kleinschalig. Ons kent ons. Het gevaar schuilt in het bekende. Niet zozeer de oppervlakte, als wel de verdieping. Elk afgesloten luik heeft een verhaal, achter elke voordeur bevindt zich een woning waarin personages leven die verder uitgediept zijn dan hun personalia. Het is puur speculatie, maar met zo weinig echte kennis kunnen we weinig meer dan speculeren. We kunnen hopen. Hopen op het talent van Remedy en op het geduld van Microsoft om dit project tot wasdom te laten komen.

Waarom wel: Een ijzingwekkende setting die een prachtig decor vormt voor een horrorverhaal. Een dorpje in combinatie met de vrijheid om te gaan en staan waar je wilt zorgt voor een interessante combinatie: een keer geen gigantische stad, waardoor er veel meer in de diepgang van de wereld geïnvesteerd kan worden. Waarom niet: Dat het zo lang stil blijft rond de eigenlijke gameplay baart een beetje zorgen. Ontaardt het niet in een te recht toe, recht aan actiegame? 3. Resident Evil 5 (X360, PS3) Ontwikkelaar: Capcom Uitgever: Capcom Release: 13 maart 2009 Wat is het: Het vijfde officiële deel binnen de ongekend populaire survival-horrorserie Resident Evil. De nadruk bij de eerste drie delen en verscheidene spin-off's lag voornamelijk op de schrikeffecten, in combinatie met de weinige kogels waar je beschikking tot had. Met de komst van deel vier maakte de serie echter een radicale ommekeer wat betreft talloze spelelementen en werd de nadruk plots gelegd op de actiegeörienteerde passages. Zo kwamen je in plaats van een enkele mutant die verrassend om de hoek kwam eerder een dozijn razende dollemannen op je af. Kogels waren daarentegen nog steeds behoorlijk schaars, waardoor spannende momenten volop aanwezig waren. Omdat deel vier erg positief werd ontvangen door de criciti, heeft men bij Capcom besloten dezelfde spelopzet te gebruiken in deel vijf.

Resident Evil 5 situeert zich in Afrika, waar menig burger geïnfecteerd blijkt te zijn door een virus. Bovendien speelt licht ditmaal een grote rol. Wanneer je vanuit een donker gebied een lichter gebied betreedt, zal je personage bijvoorbeeld moeten wennen aan de felheid en zal je scherm langzaam scherper worden. Daarnaast is het spel visueel uiteraard sterk verbeterd ten opzichte van deel vier. Zo hier en daar wordt Resident Evil 5 zelfs als de nieuwe standaard op dit gebied beschouwd.

Naast visuele verbeteringen, die in veelvoud aanwezig zijn, ligt er een grote nadruk om coöperatief spelen. Hoewel dit niet de eerste Resident Evil-game is waar een co-op modus in verwerkt zit, zal je in deel vijf wel voor het eerst tegelijkertijd met iemand online kunnen spelen. Sterker nog, het is mogelijk de gehele verhaallijn op deze wijze te doorlopen, wat ongetwijfeld een toegevoegde waarde is.

Waarom wel: Een nieuwe verhaallijn met zowel offline als online co-op mogelijkheden. Tevens zal de game dezelfde spelopzet kennen als Resident Evil 4, wat destijds ontzettend goed wist uit te pakken. Ook de graphics zijn bij deze game zeker iets om naar uit te kijken. Waarom niet: Resident Evil 5 wordt ontwikkeld onder leiding van Jun Takeuchi in plaats van Shinji Mikami, die verantwoordelijk was voor eerdere Resident Evil-games. Hoewel Takeuchi verantwoordelijk was voor zowel Lost Planet: Extreme Condition en Onimusha, zal Resident Evil 5 ongetwijfeld anders voelen dan zijn voorgangers. Of dit een positief of negatief punt wordt zullen we af moeten wachten. 2. Mafia II (PC, X360, PS3) Ontwikkelaar: 2K Czech Uitgever: 2K Games Release: Q4 2009 Wat is het: We hebben zeven jaar moeten wachten, maar eindelijk kunnen we het vervolg op het alom geprezen Mafia verwachten. Het eerste deel werd zeer goed ontvangen doordat het een enerverend verhaal wist te mengen met toffe missies en een levendige, realistische stad in een prachtige historische setting. Mafia II speelt zich af in een fictieve stad die losjes gebaseerd is op het San Fransisco en New York uit de jaren 40 en 50.

In de verhaallijn speel je Vito Scaletta, de zoon uit een Sicilisch migrantengezin. Vito zal zich gedurende het verhaal opwerken om zo snel mogelijk de criminele top te bereiken. Het verhaal zal zich nog meer dan het eerste deel toeleggen op de nabootsing van een hard crimineel milieu. De dialogen en de actie beloven dus nog grover te worden dan in het eerste deel. Met de realistische gezichtsuitdrukkingen komen de personages nog meer tot leven.

Mafia II bevat een zeer gedetailleerde spelwereld waarin de ontwikkelaar het simuleren van een levendige wereld hoog in het vaandel heeft. Op straat zijn de voetgangers bijvoorbeeld aan het roken, hebben ze een paraplu vast of drinken ze een kopje koffie. Toch is de wereld niet zozeer een 'sandbox' zoals in GTA IV, maar eerder een decor dat voor een realistische kader rond het prachtige verhaal zorgt. 2K Czech heeft laten weten dat alle auto's, in tegenstelling tot Mafia één, vanaf het begin beschikbaar zullen zijn. Ook is het checkpointsysteem aangepast, zodat het spel wat minder frustrerend zal zijn.

Waarom wel: De game ziet er grafisch prachtig uit met een enorm veel details en realistische gezichtsanimaties. Het verhaal wordt ongetwijfeld weer ijzersterk, met goed uitgewerkte personages en een setting om U tegen te zeggen. Het onlangs beschikbaar gestelde beeldmateriaal laat zien dat de typische Mafia-sfeer weer goed wordt neergezet. Daarnaast staat de ontwikkelaar van deel één weer aan het roer bij dit deel; zij weten als geen ander wat een typische Mafia-game definieert. Waarom niet: De consoleversies van het oorspronkelijke Mafia werden geteisterd door slechte besturing en technische mankementen, hopelijk heeft 2K Czech daarvan geleerd. We weten nog vrij weinig over de gameplay zelf. 1. Heavy Rain (PS3) Ontwikkelaar: QuanticDream Uitgever: Sony Release: 2009

Stel je voor. Stel je voor dat je zelf in een game de touwtjes in handen hebt. Dat je zelf bepaalt hoe een verhaal zich verder ontwikkelt, je niet gebonden bent aan de keuzes die de ontwikkelaar voor je gemaakt heeft. Heavy Rain droomt er niet alleen van, het presteert het ook.

Op papier is Heavy Rain een actie-adventure game waarin je op thriller-achtige wijze misdaden oplost en ja, een leven leidt. Wat de game echter anders dan ieder andere game doet, is je als speler een oneindig scala aan mogelijkheden en acties bieden. Je keuze heeft invloed op het verloop van de game, en dit betekent niet dat enkel de missie na je handeling anders is, nee, het hele verhaal kan op z'n kop gezet worden. Ontwikkelaar QuanticDream, dat met Fahrenheit bewees goed uitgewerkte, originele games te kunnen maken, hanteert het idee van een stuk elastiek: je kunt het verhaal zover uitrekken als je wilt, maar op een gegeven moment komen de lijntjes weer ergens bij elkaar. Zo speelt ieder z'n eigen avontuur, maar weet de game je niet te verliezen door ergens een punt van houvast te bieden.

Heavy Rain is daarnaast een game over en door gewone mensen. Mensen die lachen, die huilen, die bang zijn. Emotie is een centraal thema en dit wordt zowel visueel als interactief overgedragen. Allereerst zijn er die levendige ogen van het hoofdpersonage, een vrouw waar we verder nog niet zoveel over weten. De techniek achter Heavy Rain is subliem en weet personages neer te zetten als mensen van vlees en bloed. Gesterkt door een batterij aan motion-capturing acteurs en meer dan 2.000 pagina's aan script, pakt de game je bij de strot en laat het je niet meer los.

Het interactieve aspect van de emotie is dat je tijdens het spelen van Heavy Rain in de gemoedstoestand van de hoofdrolspeelster speelt. Is ze bang, dan is het beeld schokkerig, kun je niet zo goed bewegen en maak je beslissingen sneller dan je normaal zou doen. In een presentatie tijdens de Leipzig Games Convention zagen we de hoofdrolspeelster in paniek raken toen de eigenaar van een huis waar ze rondstruinde op zoek naar informatie, de voordeur open deed. De angst was van haar gezicht af te lezen en de seconde na het tussenfilmpje, moest direct besloten worden wat nu te doen: wegrennen (geen goed plan, hij is sterker), verstoppen (kan, maar hij kan me ook vinden), wegsluipen (goed idee, maar hoort hij me niet?), hem neerslaan (waar vind ik iets om mee te meppen?), enzovoorts. Op zo'n moment schieten tevens alle eerdere beslissingen door je hoofd: heb ik de deur weer dicht gedaan? Ziet hij dat ik een glas heb laten vallen? Alles wat je tot nu toe gedaan hebt en gaat doen, heeft invloed op het verdere verloop.

David Cage, de eigenzinnige oprichter van ontwikkelaar QuanticDream, wil met Heavy Rain bereiken dat het verhaal en de daadwerkelijke gameplay in harmonie zijn. Dat het één werkelijk wat toevoegt aan het ander. In games kunnen volwassen verhalen verteld worden, en het is hoog tijd dat dit ook eens gebeurt. Heavy Rain probeert het op uiterst innovatieve wijze te bewerkstelligen en we hebben al het vertrouwen dat dit een game wordt die je over tig jaar nog zult herinneren. En misschien nog eens speelt, want wat was er nu gebeurd als je eens niet die loper tegen het voorhoofd had gezet? Waarom wel: Heavy Rain herdefinieert een heel genre, zo niet de hele gamebeleving: wat als je acties écht invloed hebben op de uitkomst van het spel. Visueel een pareltje, met personages van vlees en bloed die wat in je losmaken. Hoewel er nog niet écht iets over het verhaal bekend is, wordt dit zonder meer één van de sterkste punten van de game. Heavy Rain schroomt niet om handelingen die we al jaren voor lief nemen overboord te gooien voor iets beters of nieuws. Los van een onwijze ervaring voor gamers, misschien ook wel het voorbeeld dat verhaalvertelling in games niet onderdoet voor Hollywood. Waarom niet: Wat als je acties toch niet echt de invloed hebben die beloofd worden? Het kan in het slechtste geval een aaneenschakeling van quick-time events worden.

De nummers 10 t/m 1 in video

Zo, dat was hem weer. De Top 100 van 2009. Hopelijk hebben we jullie een mooi overzicht gegeven van wat het komende jaar ons gaat brengen. Vanaf deze plaats wensen we jullie namens de Gamer.nl-redactie een mooi, gelukkig en gamerijk jaar toe. Op naar de Top 100 van 2010 dan maar!