De bedenker van onder meer Mario en Zelda houdt er de gewoonte op na inspiratie te halen uit zijn hobby’s. Nintendogs werd ontwikkeld nadat hij zijn eigen trouwe viervoeter in huis kreeg, Wii Music is gemaakt omdat de beste man graag op zijn banjo pingelt. Zo ging het ook met Pikmin: Miyamoto was in die tijd druk in de weer in zijn tuintje. Naast de ontspannende werking van het planten van bloembollen en het maaien van gras, vond hij ook de manier waarop mieren hun eigen leven in zijn tuin leidden, interessant. Volhardend gingen deze werkers volledig op in hun taken. Daar viel natuurlijk een game uit te halen!

Mieren

In Pikmin worden de mieren vervangen door kleine plantwezentjes. De Pikmin zien jou, kapitein Olimar, als hun nieuwe leider en volgen nauwgezet elke opdracht die jij geeft. Dat komt goed uit, want je bent zojuist op een planeet gecrasht (die verdacht veel op onze aarde lijkt), en je hebt maar dertig dagen om alle onderdelen van je ruimteschip terug te vinden voordat je zuurstof op is. De Pikmin gooien zich, trouw dat ze zijn, voor de voeten van gevaarlijke vijanden, bouwen bruggen of breken muren af voor je en slepen de onderdelen van je ruimteschip terug naar de thuisbasis.

Je creëert nieuwe Pikmin door gekleurde schijfjes die gedode vijanden achterlaten, naar deze basis te brengen. Die schijven veranderen daar in zaadjes waar de Pikmin uit ontspruiten. En je hebt de nieuwe Pikmin hard nodig, want ze vallen soms bij bosjes, menig keer doordat een woest beest ze opvreet. Dat lijkt zielig, helemaal wanneer je hun zieltjes naar de hemel ziet zweven, maar niet getreurd: de Pikmin hebben net als mieren het hogere doel jou gelukkig te maken met het voltooien van hun taken. Het is eigenlijk één grote geoliede machine. Waar gehakt wordt vallen spaanders.

Simpel

Pikmin is – zelfs nu nog – zo sterk vanwege een paar redenen. Allereerst is er die eigenzinnigheid van Nintendo.  Nu bestaat het real-time strategy-genre natuurlijk al veel langer, maar Nintendo heeft het met Pikmin feitelijk klaargestoomd voor consoles. De precisie van de muis is in dit genre een groot gemis op de spelcomputers, maar Pikmin is dusdanig simpel gehouden dat de controller perfect voor het spel aanvoelt. Je kunt de Pikmin allemaal tegelijk naar een plaats sturen en stuiten ze op een vijand of een object, dan vallen ze vanzelf aan of pakken ze het object op. Daarbij kun je met de C-stick nog een beetje bijsturen, om de wezentjes bijvoorbeeld langs water of andere gevaren te leiden.

Er zijn daarnaast maar drie verschillende soorten Pikmin, in plaats van tientallen verschillende eenheden met aparte eigenschappen. Bovendien zijn de soorten met één druk op de knop netjes van elkaar te scheiden zodat je specifieke Pikmin voor specifieke situaties kunt gebruiken. Een kind kan de was doen! Een RTS die zo gemakkelijk speelt op een console, was best uniek… en nu eigenlijk nog steeds. De eenvoud waarmee Pikmin zich laat besturen, heeft niemand op consoles ooit echt na kunnen doen, behalve Nintendo zelf met het vervolg!

Een ander belangrijk speerpunt van Pikmin is de serene ervaring die de game biedt. Hoewel je menig keer met klamme handen langs gigantische vijanden sluipt of onder tijdsdruk probeert je Pikmin op tijd terug te krijgen op de thuisbasis, zul je net zo vaak genieten van de prachtige omgevingen. Zelfs nu nog oogt de natuur in Pikmin – jawel – natuurlijk. Grote weides, prachtig bewegend water en een sereen muziekje op de achtergrond: Pikmin voelt als een eigen tuin in je televisie waarin je op avontuur kunt gaan. En dat was waarschijnlijk precies de bedoeling van Miyamoto.

Het is niet gek dat Pikmin nog altijd leeft, ook al kwam het tweede en laatste deel in 2004 uit. Er is sindsdien simpelweg niets verschenen wat ook maar enigszins op deze reeks lijkt en fans wachten al jaren met smart op een nieuw deel. De Nintendo DS, 3DS en Wii leken stuk voor stuk perfecte consoles voor de game. Ga maar na: met een Wii-controller of stylus is het nog gemakkelijker om een leger aan plantenwezens te besturen. Maar een vervolg is al die tijd uitgebleven. Wel werden de twee Pikmin-games opnieuw uitgegeven op de Wii, een gemakzuchtige manier van Nintendo om wat extra centen te verdienen, en fans zullen hun honger naar een nieuwe Pikmin-game hiermee niet hebben gestild. Inmiddels is zeker dat Pikmin 3 naar de Wii U komt. Het voordeel is dat de Wii U graphics met HD-kwaliteit heeft, wat er voor moet zorgen dat die prachtige natuurgebieden nog meer tot leven komen. En we kunnen ons voorstellen dat het organiseren van de Pikmin en ze strijdklaar maken nog leuker wordt wanneer je het op het scherm van de Wii U-tablet kunt doen. De toekomst ziet er voor Pikmin dus rooskleurig uit!