Met een enkele blik op het hoesje weet ik alweer waarom ik deze game in huis heb gehaald. De ultieme combinatie van snelheid, ontploffingen en elkaars auto genadeloos aan gort knallen. Maar als ik het schijfje uit de verpakking haal, beginnen mijn handen al te zweten. Niet bang zijn nu, het is maar een spelletje.

Eens kijken, waar was ik ook alweer gebleven? De game is onderverdeeld in meerdere levels, bestaande uit verschillende races die je moet halen om de eindbaas te mogen uitdagen. En ik ben al bij level... 3. Hmm, kennelijk was ik nog niet erg opgeschoten. Terwijl ik dit spel volgens mij best vaak heb gedaan...

Geen tijd om daar over na te denken nu, het is tijd om te racen en te knallen! Na een paar moeizame rondjes begin ik het alweer aardig onder de knie te krijgen. Ik knal de ene na de andere tegenstander aan flarden met mijn kogels en mijnen. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht terwijl de brokstukken van weer een auto om mij heen vallen. Dan gebruik ik een nitroboost om soepeltjes door de bocht te scheuren en mijn tegenstanders voorbij te streven.

Ik kan het niet

Jammer alleen dat dit me zonder nitroboost niet lukt. Nu weet ik weer waarom ik die racegames steeds weer weg leg. Ik kom gewoon niet zonder kleerscheuren normaal een bocht door. Als ik volle snelheid erop af rij, knal ik zonder pardon tegen de vangrail. En als ik probeer te remmen, slipt mijn auto weg en... ja, dan knal ik dus ook tegen de vangrail. Grrr, frustratie! De enige manier die ik nu nog kan verzinnen is om al ver van tevoren op de rem te drukken, bijna tot stilstand te komen en met een slakkengang door de bocht te kruipen terwijl mijn tegenstrevers me links en rechts inhalen. Ja, ik weet het, er is vast een manier om goed een bocht door te kunnen sturen. Maar ik snap het gewoon niet en ik heb niet genoeg geduld om het te leren.

Af en toe gaat het bijna goed. Dan glij ik met een vette drift (zeg je dat zo?) de hoek om. Maar net op dat moment word ik in mijn zij geraakt door een paarse kogel. Mijn auto slingert alle kanten op en wat leek op elegant bochtenwerk mondt uit in de zoveelste ontmoeting met een muurtje. Oja, dat is waar ook, dit spel heeft nog iets waardoor ik mijn haren wel uit mijn hoofd kan trekken. Die power-ups.

Kijk, het is ontzettend leuk als ik degene ben die een andere wagen met een rode hittezoekende raket de lucht in blaas. Maar ik kan er niet tegen als ik eindelijk een keer tweede sta en vlak voor de finish een mijn tegen de bumper krijg geworpen. Een hele race bijna perfect rijden en dan een kogel tegen je kanis krijgen die je gewoonweg niet kan ontwijken. Daar krijg ik rode bultjes van op mijn armen, dan kan ik mijn controller wel het raam uitgooien. Tijdens een potje Mario Kart met vrienden kan ik me voor de goede vrede nog wel inhouden, maar als ik in mijn eentje Blur zit te spelen...

Tijd voor wat makkelijkers

Goed, speciaal voor deze rubriek besluit ik iets te proberen dat ik normaal gesproken nooit doe. Ik zet de game op Easy. Je moet begrijpen dat dit voor mij niet makkelijk is om te doen. Het is alsof ik toegeef dat het spel me verslagen heeft en dat ik alleen kan winnen als hij het wat rustiger aan doet. Dat is ook zo, maar dat geef ik niet graag toe.

Maar zowaar, het helpt! Ik rij al die kneuzen voorbij alsof het bejaarden achter een rollator zijn. Tuurlijk, ik beuk nog steeds bijna elke bocht tegen de zijkant aan, maar nu betekent dat niet meer dat ik gelijk weer laatste sta in de race. Ik hoef niet meer tevreden te zijn met een bronzen plak, ik snel als eerste de finish over!

 

Tijd voor de fans

Na een paar wedstrijden gewonnen te hebben in dit derde level, want daar ben ik nog steeds, is het tijd om de eindbaas aan te pakken. Dat vind ik althans, maar dat vindt het spel niet. Om het level te kunnen voltooien moet ik namelijk nog aan een rijtje voorwaarden voldoen en in dit derde level draait alles om de fans. Ik moet het publiek aan mijn zijde krijgen voordat ik de top dog mag uitdagen.

Fans krijg je door combinaties te maken van je acties, bijvoorbeeld door een bocht driften of een tegenstander raken, en dat dan snel achter elkaar. Maar door de bocht driften kan ik niet. En ik raak mijn tegenstanders nauwelijks, want ik haal ze veel te snel in omdat de game op Easy staat. Ik probeer rustig aan te doen en achter de andere auto’s te blijven om ze de huid vol te schieten. De fans juichen me toe, maar door deze tactiek eindig ik in de achterhoede. En dan tellen al die fans die je gehaald hebt niet meer. Argh!

Of ik kom net een paar fans tekort om de race te halen, of ik word net vierde omdat ik in de laatste bocht toch weer tegen de kant aan knal. Na een paar keer proberen zet ik de Xbox maar uit, voordat ik met controllers ga gooien en ik per ongeluk een kat raak. Nee Blur, ga jij maar weer terug in de kast. Dan ben ik maar geen racelegende.