De controller is één van de meest essentiële onderdelen van een spelcomputer. Het is de meest directe verbinding tussen de speler en het spel. Met de controller bedien je het karakter, de camera, menu’s of wat dan ook. Zonder de controller kun je geen game spelen. Over de jaren zijn controllers vaak geëvolueerd en veranderd. Soms erg succesvol en geslaagd, soms faliekant fout. Toch is geleidelijk aan een standaard ontstaan die al begon met de controller voor de NES. De SIXAXIS is Sony’s nieuwste ontwerp en de voornaamste bedieningsmethode voor de Playstation 3.

Op het eerste oog lijkt de SIXAXIS gewoon een Dual Shock 2 te zijn, zoals we die kennen van de PS2. Dit is ook niet zo gek, want Sony heeft qua vormgeving en ergonomie grotendeels vastgehouden aan een bewezen concept. De vele mensen die over de jaren gewend zijn geraakt aan de controllers voor de PS1 en PS2, zullen de SIXAXIS zonder problemen op kunnen pakken. Dit zal ongetwijfeld een doelstelling van Sony geweest zijn, om mensen niet te dwingen weer een nieuwe controller-layout aan te leren. Bovendien moet men rekening houden met de backwards compatibility met PS1 en PS2 games. Die zouden niet langer hetzelfde spelen als men was overgestapt op een compleet nieuw ontwerp.

Op het eerste gezicht vrijwel niet veranderd

Sony neemt qua controller dus geen grote risico’s, in tegenstelling tot Nintendo met de Wii-afstandsbediening. Ze volgen meer de lijn van Microsoft door voort te borduren op een bewezen standaard. Het is zeker niet zo dat de SIXAXIS in geen enkel opzicht afwijkt van diens voorgangers. Integendeel, men heeft goed naar de concurrentie gekeken en naar trends in de markt, om het oude Dual Shock-ontwerp weer helemaal te verfrissen. Om deze vernieuwingen op te merken, zullen we echter wel wat nauwlettender naar de controller moeten kijken.

Draadloos

Allereerst is de SIXAXIS volledig draadloos. Tijdens de vorige generatie introduceerde Nintendo al succesvol de draadloze Wavebird-controller en sindsdien zijn controllers zonder lastige draden steeds meer een standaard geworden. De SIXAXIS heeft een ingebouwde batterij die via een USB kabel op te laden valt. Dit in tegenstelling tot de Wii-afstandsbediening, welke het nog met uitwisselbare batterijen moet doen. In het geval van de Xbox 360-controller, kun je de uitwisselbare batterijen vervangen door een oplaadbare Play & Charge Kit. Aan de ene kant kun je stellen dat je SIXAXIS meteen kapot is wanneer de interne batterij niet meer goed is, aan de andere kant valt te beargumenteren dat je geen extra kosten hoeft te maken voor het aanschaffen van een oplaadbare batterij. Het is maar net wat je persoonlijke invalshoek is.

PS-knop

Net als de Xbox 360-controller en Wii-afstandsbediening, heeft ook de SIXAXIS een centrale knop waarmee het menusysteem van de console op te roepen is. In het geval van de PS3 is dit de XMB (Cross Media Bar). Met deze knop wordt de controller ook aangezet, evenals de PS3 zelf. Hierin verrast de controller geenszins, maar met de nieuwe generatie consoles is een functie als deze toch wel een belangrijke eis geworden. Het is daarom goed om te zien dat ook Sony in deze trend is meegegaan.

De PS-knop en aansluitingen van de SIXAXIS op korte afstand

Zeven aansluitingen

Uniek aan de SIXAXIS, is dat je er maarliefst zeven op één PS3 kunt aansluiten. Het is nog even de vraag wat voor games hier gebruik van zullen maken, hoewel allerhande sportgames met een zevenspeler-optie niet verkeerd in de oren klinken. Met een LED-display bovenop de controller wordt aangegeven aan welke speler de controller gekoppeld is. Je zult je wellicht afvragen waarom er zeven controllers ondersteunt worden en geen zes of acht. Dit heeft met de werking van een Bluetooth-netwerk te maken. De PS3 is binnen dit netwerk zelf ook een entiteit, waardoor je in totaal alsnog op acht uit komt.

Knoppen

Dan gaan we over op één van de meest essentiële aspecten van iedere controller, de knoppen. De SIXAXIS heeft, net als de Dual Shock 2, drukgevoelige actieknoppen. Hoe harder je op één van de vier actieknoppen drukt, hoe meer uitwerking dit heeft in bepaalde games. Dit kan in relatie staan tot de acceleratie van een auto, of de kracht van een stoot. Van de nieuwe generatie is de SIXAXIS nog steeds de enige controller met deze feature.

De achterste schouderknoppen zijn analoog gemaakt

De voornaamste verandering wat betreft knoppen, vinden we bij de schouderknoppen. De L2 en R2 schouderknoppen zijn aangepast en bedienen nu meer als triggers. Blijkbaar heeft ook Sony hiervan het nut ingezien nadat eerder al de Dreamcast, GameCube, Xbox en Xbox 360 controllers met triggers introduceerden. Een andere aanpassing, die helaas niet zichtbaar is, betreft verbeterde analoge sticks. Deze zouden nu beter reageren en een kleinere 'deadzone' hebben. Vooral een essentiëel punt bij shooters.

Bewegingsensor

De meest onderscheidende feature van de SIXAXIS, is echter de ingebouwde bewegingsensor. Deze sensor meet roll (draaiing naar links of rechts), pitch (draaiing naar boven en beneden) en yaw (buiging voorover). Deze vernieuwing vertoont behoorlijke overeenkomsten met de Wii-afstandsbediening, hoewel er minder mee mogelijk is. De insteek van beide controllers blijft redelijk verschillend, waardoor een onderlinge vergelijking sowieso minder direct te maken is. De SIXAXIS is een traditionele controller die extra mogelijkheden en opties biedt door de kantelingsmogelijkheden. De Wii-afstandsbediening is een compleet nieuw ontwerp waarmee de meest uiteenlopende hand- en armbewegingen gesimuleerd kunnen worden en bovendien voorzien is van een richtfunctie via een sensorbar. Uiteindelijk zullen beide controllers zo hun voor- en nadelen hebben.

 Ook geschikt om mee te draaien en zwiepen.

Rumble?

Een gemis in de SIXAXIS, is de rumble. Aan de ene kant is er het verhaal dat rumble en de bewegingsensor niet goed met elkaar te combineren zouden zijn. Gezien het door andere partijen wel gelukt is om beide features te combineren, zou het ons echter niet verbazen wanneer het vooral te maken heeft met Sony’s conflict met rumble-ontwikkelaar Immersion. Hoe dan ook, de controller wordt een stuk lichter door het gebrek aan rumble en je verliest een stukje feedback van de games. In hoeverre dit een storende uitwerking gaat hebben op games, zal nog moeten blijken. Uiteindelijk zullen we er toch mee moeten leren leven. Volgens Sony zal de bewegingsensor compensatie genoeg zijn. We zullen het vanzelf merken.