Swap This (iPhone, €0,79)

Swap This! is de nieuwste puzzelgame van het Nederlandse Two Tribes, dat met Toki Tori een originele en vooral intelligente game wist neer te zetten. Swap This! wordt nota bene uitgegeven door EA, waardoor de verwachtingen zo mogelijk nog hoger liggen. Maar die verwachtingen worden niet helemaal waargemaakt. Swap This! draait om het combineren van kleurtjes door blokken om te wisselen. De twists die het aan die bekende Bejeweled-formule geeft zijn echter net te beperkt om het spel duidelijk te onderscheiden van zijn concurrentie. Toch is er best wat verborgen diepgang, bijvoorbeeld in de manier waarop je puntenaantal berekend wordt, maar door het hoge tempo is er nauwelijks tijd om daar op in te spelen. De vingervlugheid wint het van de strategie.

Ook mist het spel een modus die op de lange duur verslavend blijft. Het minutenspel is net te kort waardoor er weinig rek in de highscores zit, terwijl de visstrijd te vaak onderbroken wordt door animaties die je uit de flow halen. De puzzelmodus is vooral een leuk tussendoortje. Het ontbreken van online highscores is daarbij een doodzonde voor een spel dat juist om de highscorelijsten draait, al kun je je scores wel vergelijken met je vrienden op Facebook. Toch laat Swap This! onmiskenbaar het vakmanschap van Two Tribes zien. Het spel begint als een uitgeklede versie van zichzelf en introduceert langzaam nieuwe elementen, waardoor het zich als vanzelf aanleert en je nooit overdonderd wordt. Ook zijn de vormgeving en animaties werkelijk prachtig, zeker voor een spel met een dergelijk laag prijspeil. Het heeft nu nog een paar ruwe kantjes, maar met een paar kleine aanpassingen kan Swap This! makkelijk doorstoten tot de absolute top van de AppStore.

Rainbow Pony (iPhone, €0,79)

Vrolijke kleurtjes, aandoenlijk retro-graphics en een spelconcept dat je op basis van één screenshot meteen begrijpt, maken van Rainbow Pony een aanlokkelijke impulsaankoop. Je tekent met een stift een pad waarover een paarse Pony loopt. Het is de bedoeling daarbij bommen te ontwijken en zoveel mogelijk snoepgoed op te rapen. Het spel voert de snelheid echter zo snel op dat het vrijwel meteen onspeelbaar wordt. Ook de zone waarbinnen je veilig bent voor de bommen is veel te klein. Met drie schamele, nauwelijks verschillende spelmodi heeft Rainbow Pony inhoudelijk weinig te bieden. Wie toch met een paarse paardachtige door een regenbooglandschap wil rennen is met Robot Unicorn Attack veel en veel beter af.


Grimm: Ride of the Perambulator (iPhone, €0,79)

Wat meteen opvalt aan Grimm is de prachtige monochrome stijl die sterk doet denken aan The Misadventures of P.B. Winterbottom, inclusief de dichtregels voor aanvang van de levels. Waar bij Winterbottom de stijl een prachtige toevoeging aan een geweldig inventief spelconcept is, is het in Grimm vooral ter maskering van wel heel summiere en onsamenhangende gameplay. Je bestuurt een op dreef geraakte kinderwagen en dient puzzels op te lossen door het kind uit de kinderwagen te lanceren en fysiek onmogelijke sprongen te maken. De logica achter de puzzels is vaak ver te zoeken: waarom gaat een lift bijvoorbeeld omhoog als je erop springt? En hoezo wordt iets zwaarder als je er iets op laat vallen dat  al onderdeel van het object zelf was? Daarbij is de besturing stug en vallen de puzzels continu in herhaling. Het schoolvoorbeeld van style over substance.


Archer’s Quest (iPhone, €0,79)

Het verkoopt zich als een epische queeste met diepe RPG-elementen, maar Acher’s Quest is eigenlijk weinig meer dan gericht pijlen schieten met de Angry Birds-mechaniek. Je staat recht tegenover de vijand en dient hem vervolgens met pijlen te bestoken. Alleen door precies in zijn hoofd te mikken doe je echt schade. Overzicht is er nauwelijks en het traject van de vorige pijl is moeilijk te onderscheiden van de achtergrond en de pijl die je op dat moment probeert te mikken. Dit zorgt ervoor dat je in Archer’s Quest nagenoeg net zoveel invloed hebt op je succes als bij een fruitautomaat. Daarbij is alleen gemikt pijlen schieten zonder enige strategie al snel heel saai. Het RPG-element beperkt zich tot twee ringen en een pantser. Nieuwe voorwerpen krijg je op vaste momenten en zijn altijd aanzienlijk sterker dan de vorige. Het kiezen van een uitrusting is dus geheel triviaal: gewoon het beste gebruiken. Terwijl een RPG eigenlijk zou moeten draaien om keuzes maken en een strategie uitstippelen. Wat wel goed zit in Archer’s Quest is de aantrekkelijke stijl en de prachtige achtergronden, maar laat je daar, net als bij de vorige twee games in dit overzicht, vooral niet door verleiden.