Nadat we jullie lieten kennismaken met de originele Metroid-trilogie pikken we vandaag de draad op bij de meer recente avonturen van Samus Aran. In dit tweede deel van de feature gaan we dieper in op de titels die voor de GameCube, GBA en DS verschenen, terwijl we ook nog steeds het nodige licht laten schijnen op de nooit verschenen Metroid-games. Uiteraard hebben we Metroid Prime 3: Corruption met opzet uit het artikel weggelaten, alle informatie over die game geven we binnenkort in de review. Na het grote succes van de Metroid-reeks op de S(NES) en de Gameboy is het opmerkelijk dat Samus Aran nooit een eigen avontuur op de Nintendo 64 cadeau heeft gekregen. Toegegeven, achteraf gezien was het niet bepaald de meest succesvolle console die Nintendo ooit heeft uitgebracht, toch was het een apparaat met een opvallend sterke motor aan boord die perfect het Metroid-universum had kunnen weergeven. In een interview met Famitsu uit 1999 voelde men Nintendo aan de tand over een mogelijke Metroid-game voor de Nintendo 64, maar de Japanse ontwikkelaar hield voet bij stuk dat er geen 'Metroid 64' in de maak was. In het interview gaf een vertegenwoordiger van Nintendo wel toe dat Miyamoto gezien het grote enthousiasme rond de Metroid-reeks aan het denken was een nieuw deel te ontwikkelen. Waarschijnlijk zijn de ideeën die toen in het brein van Miyamoto naar boven zijn gekomen uiteindelijk omgezet tot Metroid Prime, het spel dat het begrip Metroid grondig wist te moderniseren.Metroid Prime en Metroid FusionZes jaar nadat men wereldwijd met het magistrale Super Metroid had mogen kennismaken kwam Nintendo met het bericht op de proppen dat Retro Studios, een ontwikkelaar uit Texas, de Metroid-reeks onder haar vleugels had genomen. Fans waren geschokt om te horen dat een Amerikaanse ontwikkelaar de touwtjes in handen had, het zou wel eens helemaal mis kunnen lopen met hun geliefde reeks. Een lichtjes onterechte paniekreactie, Retro Studios bestaat  namelijk uit heel wat mensen afkomstig uit het originele team achter de eerste Metroid-games. Liefhebbers van de reeks waren niet zeker dat Samus Aran net zo vlot haar ding zou kunnen doen in een driedimensionale omgeving, dat was namelijk een volledig nieuw  gegeven voor de Metroid-reeks. Met argusogen werd de productiefase van het spel gevolgd, totdat Metroid Prime uiteindelijk in 2003 voor de Nintendo Gamecube verscheen De game werd wereldwijd meteen een grote hit! Metroid Prime kreeg te maken met lovende kritieken en enthousiaste fans die, volledig tegen hun vooroordelen in, moesten toegeven dat Retro Studios een verdomd knap spel had afgeleverd. Grafisch was Metroid Prime een van knapste titels uit 2003, terwijl op het vlak van gameplay de bekende Metroid-stijl helemaal intact was gebleven, met enkele subtiele en minder subtiele toevoegingen en aanpassingen.   Doordat Metroid Prime grotendeels gespeeld moest worden vanuit een eerste persoonsperspectief (behalve tijdens de Morph Ball-stukjes) moest Retro Studios het hele schiet-en miksysteem behoorlijk aanpassen. Tijdens de 2D-periode van Metroid was springen en knallen vaak genoeg om vijanden het loodje te doen leggen, terwijl in Metroid Prime de tegenstanders voor het eerst écht alle kanten op konden gaan. Retro Studios heeft dan ook de wijze beslissing gemaakt een automatisch richtsysteem in het spel te stoppen dat spelers de mogelijkheid gaf om, door een simpele druk op de knop, het armkanon van Samus constant op één vijand te laten focussen. Doordat je alles rechtstreeks door de ogen van Samus zag kwam niet Retro Studios, maar Miyamoto zelf, met het ingenieuze idee op de proppen om het beeldscherm er te doen uitzien als de binnenkant van de bekende, futuristische helm van onze favoriete heldin. Alle informatie over vijanden, wapens en je eigen fysieke toestand werd simpelweg aan de binnenkant van het vizier weergegeven, net zoals Samus het zelf ook zou zien. Dit zorgde ervoor dat spelers zich opeens nog meer gingen inleven in het personage Samus Aran, wat het spel natuurlijk enkel ten goede kwam. Naast de reeds genoemde functies bracht de helm nog heel wat andere functies met zich mee, zoals de mogelijkheid om alles te bekijken vanuit een röntgen-perspectief of hittebronnen te ontdekken via thermal imaging. Daarnaast bleek het voor fans ook erg interessant om zoveel mogelijk voorwerpen, vijanden en geheime boodschappen te scannen om op die manier meer te weten te komen over het achtergrondverhaal van Metroid Prime. Het zoeken naar extra informatie was echter niet noodzakelijk om het spel uit te spelen, al waren er wel wat voordelen verbonden aan het volledig uitkammen van de spelwereld. Nadat je succesvol meer informatie over een bepaald aantal voorwerpen wist te verzamelen kwamen er namelijk extra's vrij in de vorm van artwork en andere bonus-items. Bovendien kreeg je vaak stukken tekst te zien die verwezen naar toekomstige Metroid-games, waardoor fans natuurlijk druk konden gaan speculeren over het verdere verloop van de verhaallijn. Een erg slimme marketingtruc van Nintendo was dat, wie echt alles uit Metroid Prime wou halen, ook Metroid Fusion, een spel voor de GBA in huis moest halen. Door beide games via de Link Cable aan mekaar te koppelen werd het namelijk mogelijk om in Metroid Prime het originele Metroid voor de NES vrij te spelen. Bovendien was Metroid Fusion niet eens zo'n slecht spel dat elke zichzelf respecterende Metroid-fan in huis moet hebben, al was het maar om de aanwezige verhaallijn mee te pikken. Metroid Fusion is namelijk het rechtstreekse vervolg op Super Metroid waardoor er enkele gaten in het plot met vitale informatie over Samus Aran gevuld worden.   Tot op de dag van vandaag hebben nog niet veel titels voor de Gamecube het verkoopssucces van Metroid Prime weten te evenaren. Niet zo verwonderlijk gezien het spel bijna twee miljoen kreeg over de toonbank vloog, een fenomenaal getal gezien de paarse kubus van Nintendo geen al te groot succes bleek te zijn. De game mag dan ook meerdere Game of the Year-awards aan zijn palmares toevoegen, waaronder winnende nominaties van IGN, Gamespot, Nintendo Power en Edge. Metroid Prime 2: Echoes Door het grote succes van Metroid Prime kwamen Nintendo en Retro Studios al snel (in 2004 om precies te zijn) op de proppen met het vervolg: Metroid Prime 2: Echoes. Opvallend genoeg laat enkel de titel van het spel uitschijnen dat we met een vervolg te maken hebben, chronologisch moet Echoes namelijk achter de verhaallijn van Metroid Prime Hunters geplaatst worden, een spel voor de DS dat later aan bod zal komen. Qua uiterlijk zijn er geen al te grote verschillen tussen het originele Metroid Prime en deel twee, al ziet Echoes er lichtjes beter uit. Ook qua gameplay lijkt dit spel hard op zijn voorganger, met als grootste verschil het toevoegen van een 'tweede dimensie': Dark Aether. Vanaf nu moest Samus Aran zowat de hele omgeving twee keer uitkammen. Dit staat echter niet gelijk met herhalende gameplay of saaie spelmomenten, het betreden van de duistere dimensie stond namelijk gelijk aan een totale aanpassing van het spel, zowel grafisch als inhoudelijk. Kamers zagen er opeens heel anders uit, nieuwe vijanden doken uit het niets op en de speler werd vaak verplicht om zijn speelstijl gezien de situatie drastisch aan te passen. De toevoeging van Dark Aether zorgde er ook voor dat Samus Aran enkele nieuwe wapens kreeg, waaronder de Light Beam en de Dark Beam. De Light Beam moest gebruikt worden om vijanden uit de duistere wereld te doden, terwijl de Dark Beam dienst deed om tegenstanders uit de wereld van het licht naar de eeuwige jachtvelden te sturen. Ook het vizier van Samus kreeg een update in de vorm van het Dark Visor en het Echo Visor, twee alternatieve perspectieven die ervoor zorgden dat spelers bepaalde verborgen dingen te zien kregen, zoals geluidstrillingen en onzichtbare vijanden.   Opvallender was het omstreden toevoegen van een multiplayer mode aan het Metroid-universum. Nog steeds roepen fans van de reeks dat Retro Studios dit niet had mogen doen, terwijl de ontwikkelaar bij hoog en laag blijft beweren dat het noodzakelijk was om een deze optie toe te voegen om het spel te differentiëren van andere, gelijkaardige titels. In de multiplayer mode van Echoes was het mogelijk om met vier personen tegelijk te spelen in twee verschillende spelstanden: Deathmatch en Bounty Mode, waarvan vooral de laatste interessant bleek te zijn. In deze modus was het namelijk het doel om zoveel mogelijk munten te verzamelen die andere spelers lieten vallen mits je ze schade wist aan te brengen. Het Bounty-thema zullen we later terug zien keren tijdens Metroid Prime Hunters op de Nintendo DS. Metroid Prime 2: Echoes heeft het succes van het eerste deel in de Prime-reeks nooit weten te evenaren, niet qua verkoopscijfers, maar ook niet qua positieve reacties van de pers en de fans. Toch kan deze game makkelijk tot de hoogtepunten van het Gamecube-tijdperk gerekend worden. De titel is trouwens onmisbaar mits je ten volle wilt genieten van Metroid Prime 3: Corruption, deze game vind namelijk zes maanden na de gebeurtenissen uit Echoes plaats.Metroid Prime Hunters In tegenstelling tot wat velen denken moet Metroid Prime Hunters, het eerste spel uit de reeks voor de DS, geplaatst worden tussen de verhaallijnen van het originele Metroid Prime en Metroid Prime 2: Echoes. De verwarring komt door het feit dat Hunters bij ons pas in 2006 het licht zag, twee jaar nadat gamers aan de slag waren gegaan met deel twee in de Prime-reeks. Het spel werd bovendien niet door Retro Studios, maar door NST (Nintendo Software Technologie) gemaakt, een ontwikkelaar uit Redmond die reeds zijn pluimen had verdiend met games als 1080° Avalanche en Wave Racer: Blue Storm. In Metroid Prime Hunters doken heel wet nieuwe personages uit het Metroid-universum op. Naast lieveling Samus Aran kregen we bijvoorbeeld Trace, een lid van het Kriken Empire en Weavel, een generaal van de bekende Space Pirates, te zien, karakters die tijdens voorgaande Metroid-games weinig tot helemaal geen aandacht hadden gekregen. Het interessante aan deze personages is dat ze elk een eigen achtergrondverhaal hadden die de reeds complexe verhaallijn nog een stuk dieper maakten.   Terwijl Retro Studios haar Prime-games altijd als first person adventures beschreef was Metroid Prime Hunters eerder een pure first person shooter, dit omdat het spel geen automatisch richtsysteem bevatte. Het armkanon van Samus diende namelijk bestuurd te worden door met de stylus op het onderste scherm van de DS te klikken, net zoals richten ook gedaan moest worden met behulp van het kleine pennetje. De besturing vertoonde daardoor meer gelijkenissen met die van een doordeweekse shooter, al is Metroid Prime Hunters moeilijk in hetzelfde rijtje als Perfect Dark of GoldenEye te plaatsen. De manier waarop je de spelwereld door het vizier van Samus zag was echter grotendeels intact gebleven, al koos NST ervoor om de radar en de informatie omtrent de ammunitie naar het onderste scherm te verplaatsen.   Net zoals bij Metroid Prime 2: Echoes konden fans ook in Metroid Prime Hunters met maximum vier spelers in een grote omgeving het tegen elkaar opnemen. Het grote verschil met Echoes is echter dat NST nog een stapje verder ging: Metroid Prime Hunters introduceerde het online-gebeuren aan de reeks. Doordat de DS een ingebouwde WiFi-ondersteuning aan boord heeft was het simpelweg niet te vermijden dat het spel ook via het internet te spelen zou zijn. Bovendien was het tijdens potjes ook mogelijk om met vrienden te praten via de ingebouwde microfoon van de DS, wat het feest helemaal compleet maakte. Metroid Prime Hunters is vandaag de dag nog steeds een van de meest gespeelde DS-games, zowel offline en online.Metroid Prime Pinball Het tot nu toe laatste Metroid-spel voor de DS is er eentje die helemaal buiten de reeks staat qua gameplay, maar nog steeds binnen de overkoepelende verhaallijn kan geplaatst worden. In 2007 bracht ontwikkelaar Fuse Games (maker van Mario Pinball Land) in Europa Metroid Prime Pinball op de markt, een spel waarin we Samus in haar Morph Ball-vorm alle kanten op moesteen flipperen. Metroid Prime Pinball stelde qua verhaallijn niet veel voor, maar moest duidelijk gesitueerd worden tijdens de gebeurtenissen van het originele Metroid Prime. Net zoals in die game was het de bedoeling om een reeks artefacten te verzamelen die uiteindelijk in de Artifact Temple geplaatst moesten worden. Spelers kregen naast klassieke vijanden uit de Metroid-reeks ook bekende omgevingen te zien die in de vorm van 'flippertafels' voorgesteld werden. Zo begon je altijd óf op de The Pirate Frigate-tafel, óf op de Tallon Overworld-tafel. Hoe beter je wist te spelen, hoe meer tafels er uiteindelijk tevoorschijn kwamen   Wat Metroid Prime Pinball extra leuk maakte was de toevoeging van het Rumble Pack in de verpakking. Dit apparaatje diende in de GBA-slot van de DS gestopt te worden, waarna de handheld op bepaalde momenten kon gaan trillen. Stuit je met de Morph Ball tijdens Metroid Prime Pinball bijvoorbeeld tegen de rand van de flipperkast, dan zal je DS lichtjes gaan vibreren. Het duurde dan ook niet lang voordat andere ontwikkelaars hun games ook gingen uitrusten met een trilfunctie (bijvoorbeeld Elite Beat Agents en Spectrobes). Wat brengt de toekomst? Wat er in de toekomst nog allemaal zal gebeuren met Samus Aran is op dit moment een raadsel. Niet zo heel lang geleden doken de eerste berichten rond Metroid Dread op, een game die terug naar de wortels van de reeks zou gaan door volledig in 2D voor de DS te verschijnen. Bovendien werd er een geheime boodschap in Metroid Prime 3: Corruption ontdekt met daarop een verwijzing naar het ondertussen beruchte, maar fictieve spel. Nintendo heeft namelijk al laten weten dat er op dit moment geen Metroid Dread in de maak is, waardoor de droom van vele fans in stukken werd geslagen.Retro Studios liet ook weten dat ze even genoeg hadden van de avonturen van Samus Aran, al was het sinds het verschijnen van de allereerste Metroid Prime reeds duidelijk dat de ontwikkelaar een drieluik zou maken met Metroid Prime 3: Corruption als slotstuk. Wij zijn er echter zeker van dat we Samus Aran ooit nog eens zullen zien opduiken in een nieuw avontuur, het Metroid-universum bevat immers nog genoeg interessante geheimen die klaar staan om ontdekt te worden!