Sinds kort draait Warner Bros' blockbuster Constatine in de bioscoop. Zoals wel vaker tegenwoordig, is het script van de film niet gebaseerd op een fris idee van één of andere Hollywoodschrijver, maar ligt er een al bestaande franchise aan ten grondslag. Alhoewel franchise, bij Constantine spreken we gewoon van een stripboek, genaamd Hellblazer. Het wie, wat, waar en hoe over de strip lees je in dit achtergrondartikel.

Centraal in de Hellblazer stripboeken staat het personage John Constantine, eveneens de hoofdrolspeler in de film en game. De vertoning van John in Hellblazer is echter niet de eerste kennismaking van Constatine met de stripboekenwereld. Midden jaren tachtig verschijnt Constantine als een vaag en mysterieus personage in de strip Swamp Thing, getekend en geschreven door Alan Moore. Moore heeft door de jaren heen al meerdere malen laten weten naar wie hij John Constatine gemodelleerd heeft: de wereldbekende zanger Sting. Sting zelf was hier echter niet zo blij mee en je kunt je voorstellen dat dit een flinke rel heeft opgeleverd.

Na enkele malen opgedoken te zijn in Moore's Swamp Thing, vindt uitgever DC Comics het in 1987 tijd voor een eigen John Constatine strip. De titel voor de strip is op dat moment Hellraiser, wat later veranderd wordt naar Hellblazer. Dit om stennis met Clive Barker te voorkomen (Hellraiser is een horror verhaal van Barker). Verantwoordelijk voor de eerste delen in de Hellblazer serie is Jamie Delano, een van DC Comics Britse tekenaars en schrijvers. Delano besluit Constatine om te dopen tot een rauwe, cynische held, die lak aan alles heeft. Het vage en mysterieuze karakter wordt aan de kant geschoven en maakt plaats voor een kettingrokende veertiger, die meer dode dan levende vrienden heeft. De strip valt direct in de smaak bij de stripliefhebbers en wordt in korte tijd een enorm succes.

Het verhaal van Hellblazer ligt er niet enorm dik bovenop. De strip speelt zich geheel rondom John Constantine af en laat de lezer de wereld door de ogen van dit “ik-heb-schijt-aan-alles”-personage zien. De setting van het verhaal is in een donkere toekomst, waarin paranormale en magische gebeurtenissen de orde van de dag zijn. Iedere uitgave gebeurt er wel weer iets anders, waardoor de strip ook na zoveel tijd z'n charme nog behouden heeft.

Nadat Delano ongeveer veertig uitgaven van Hellblazer heeft geschreven, wordt het stokje overgegeven aan Garth Ennis, eveneens een grote naam in de stripwereld. Tegelijkertijd met de overgave aan Ennis, verandert de uitgever van het gematigde en vooral op kinderen gerichte DC naar het toch iets meer volwassen Vertigo. Ennis waardeert deze stap enorm, daar hij nu veel verder kan gaan in z'n verhaal dan eerder het geval was. Kenners spreken in de tijd dat Ennis schreef van een “ass-kicking gevoel”, wat nog maar eens aangeeft dat John nóg cynischer en nóg meer lak aan alles kreeg.

Na Ennis en Delano volgen nog vele schrijvers, die echter nooit meer de populariteit van deze twee heren halen. De serie blijft kwalitatief echter nog wel vrij hoogstaand en is het voor de fans nog steeds waard om iedere keer weer uit de schappen getrokken te worden. Of liefhebbers van de stripboeken ook in de film en game hun heil zullen vinden, lees je later deze week, wanneer we zowel de film als de game beoordelen.