Gamers zijn mensen die niets liever doen dan thuis op de bank zitten en zichzelf volproppen met fastfood. Ze zien zelden het daglicht, zijn liever lui dan moe en iets actiefs doen is er helemaal niet bij. Onderhand weten we natuurlijk wel wel beter dan dit achterhaalde stereotype en voor Japanners gaat het al helemaal niet op. Zoals je in de Gamer.JP van vorige week hebt kunnen lezen, ben je als gamer in Japan relatief zelfs vaker van huis. Hoewel de meeste Japanners al wat kilocaloriën verbranden tijdens hun reis naar de arcadehal, is dit niets vergeleken bij wat de ritmegames in die arcadehallen bewerkstelligen.

Na ons artikel over de arcadehallen kon een artikel over de variëteit aan ritme-, dans- en muziekgames in de Japanse arcades niet achterblijven. Ook in Nederland merken we dat muziekgames steeds populairder worden, wat blijkt uit de verkoopcijfers van Guitar Hero en Rock Band. Veel Nederlandse gamers weten echter niet dat deze titels gebaseerd zijn op concepten van games die al bijna tien jaar ontzettend populair zijn in de Japanse arcades. Loop je een willekeurige arcade in Japan binnen, dan zul je zien dat er mensen bezig zijn met dansen, gitaar spelen en drummen.

De populairste ritmegame in de Japanse arcade is nog steeds Dance Dance Revolution. Met een platform onder je voeten dien je, kijkend naar een scherm met vallende pijlen (boven, onder, rechts, links), op het juiste moment met je voeten op de corresponderende knop te trappen. Hoewel de gameplay vegeleken kan worden met die van Guitar Hero, ben je veel actiever bezig en breekt je het zweet uit na een aantal intensieve nummers. Mocht je dus wat overtollige kilo's kwijt willen, dan adviseer ik je naar Scheveningen of naar Zandvoort te gaan, twee van de weinige plaatsen in Nederland waar deze machines nog te vinden zijn.

In Japan is rond Dance Dance Revolution een complete cultuur ontstaan van mensen die zoveel geld in de machines stoppen dat ze met een handdoek om de nek en met zweet doorweekte shirts op de pijlen staan te springen. Gezien de hoge moeilijkheidsgraad zijn er veel mensen die bij de automaat blijven kijken en applausdieren als de persoon klaar is. In een grote arcade in Umeda, Osaka staat zelfs een machine die bekend staat om zijn goede spelers. Het is bij deze automaat een ongeschreven regel dat je alleen speelt als je echt goed bent. Hoewel niemand er iets van zal zeggen als je er als beginner op gaat staan, zou het me niets verbazen als ze iets anders denken.

Natuurlijk houdt niet iedereen van dansen en daarom kan er ook op gitaren, drumstellen en zelfs grote Japanse Taiko-drums gespeeld worden. Die games hebben in principe hetzelfde concept als Dance Dance Revolution. Naast games die speciale fysieke handelingen vragen van de speler zijn er ook talloze games waarbij men op het ritme een serie knoppen in moet drukken. Het bij ons meest voorbeeld hiervan is de game Beatmania, waarbij je de rol van een DJ aan neemt. Hoewel de meeste van deze games van Konami zijn, heeft ook Nintendo een apparaat ontwikkeld gebaseerd op dit concept, namelijk Rythm Tengoku.  In deze game moet je op het ritme onder andere haren uit een ui trekken, ballen wegslaan met een knuppel en marcheren.

Hoewel het overgrote deel van deze games gespeeld wordt in de arcades, worden er voornamelijk in Japan veel van dit soort games overgezet naar consoles of zelfs handhelds. Al jaren zijn de Dance Dance Revolution-games al te verkrijgen voor de PlayStation en sinds iets korter ook voor de Xbox 360 en de Nintendo Wii. Sinds kort is Taiko, een game waarbij je op twee grote Japanse drums moet spelen, ook te verkrijgen voor de Nintendo DS en de PSP. Bij de Nintendo DS-versie krijg je twee stylussen, waarmee op het touchscherm op een virtuele Taiko-drum kunt spelen. Daarnaast vind je Rythm Tengoku op de Game Boy Advance en Beatmania, tevens op de Playstation.

Muziekgames hebben zich in Japan als genre stevig gevestigd in zowel de arcades als thuis bij gamers. Hoewel we in Nederland steeds meer van dit soort games te zien krijgen, ligt het niveau lang niet zo hoog als bij de Japanse games. Iemand die bijvoorbeeld zowel de Japanse als Europese versie van Dance Dance Revolution gespeeld heeft, zal merken dat de Europese versie veel makkelijker is. Gelukkig zien we met zowel Rock Band als Guitar Hero dat ook de muziekgames zich veplaatsen naar Europa. Wie weet komt het animo voor zulke games ooit net zo hoog te liggen als in Japan. Laat ze maar komen!