Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Achtergrond

GameLoading: Rise of the Indies

Documentaire viert indiegamegemeenschap.

Geschreven door Erwin Vogelaar op
Na Indie Game: The Movie en het matige Video Games: The Movie is er nu GameLoading: Rise of the Indies, een documentaire over de mensen achter de bekendste indietitels. Oftewel: de film gaat over een stapel creatievelingen die persoonlijke games maken en de gemeenschap die daaruit is ontstaan.

Van Texas tot Utrecht

De filmmakers zijn de wereld over gereisd om verschillende ontwikkelaars en vooral evenementen te bezoeken. Daar filmen ze vervolgens niet alleen gesprekken met gamemakers, ook enkele journalisten en academici passeren de revue. Al vrij snel komt ook Utrecht in beeld. Niet verrassend, want als je een documentaire over indiegames maakt, kun je natuurlijk nauwelijks om Rami Ismail en Vlambeer heen. Rami wordt gevolgd tijdens zijn vele reizen, maar ook gewoon in de Dutch Game Garden waar Vlambeer is gevestigd.

In de studio gaat het over de ingewikkelde relatie tussen Jan Willem Nijman en Rami, die samen Vlambeer vormen. Ze zijn het zelden met elkaar over iets eens, maar weten toch samen games te maken. Dat zet de toon voor de rest van de documentaire. De nadruk ligt op het persoonlijke verhaal van de makers en niet op hun games, al zijn die twee elementen niet altijd los van elkaar te zien. Het gaat bijvoorbeeld over hoe de maker van Cart Life omgaat met kritiek op zijn spel en wat het Belgische duo Tale of Tales motiveert om games te maken. 

Indiegemeenschap

Er zijn een hoop mensen geïnterviewd voor de documentaire, waardoor het vooral pratende hoofden zijn die het verhaal vertellen. Dat is geen probleem, maar gecombineerd met de vlotte stijl bestaat de film daardoor grotendeels uit vluchtige citaten. Wat meer ruimte is er voor de heren achter The Stanley Parable, die een rode draad door deze documentaire vormen. Net als in Indie Game: The Movie wordt de laatste fase van ontwikkelen gevolgd en krijgen we een beeld van het moment dat de game uitgebracht wordt en de eerste reviews binnenkomen.

Het is een fijn verhaal dat ook dient als opzetje voor hoe het contact is tussen hen en andere ontwikkelaars. Als we de film mogen geloven gunnen deze mensen elkaar allemaal de wereld en is het leven van een indieontwikkelaar een groot feest. Evenementen spelen een grote rol in deze indiegamegemeenschap. Daar ontmoeten ze elkaar en genieten ze van hun games. Ze doen mee aan een Game Jam in een trein of spelen een offline game met enkel wat ongekookte spaghetti. 

Feel good movie

Door de nadruk op hoe fijn het is om een indieontwikkelaar te zijn, is GameLoading in alles een feel good movie. Er wordt maar voorzichtig op de donkere zijde van het verhaal ingegaan. Zo vertelt Zoe Quinn over haar ervaringen met bedreigingen om haar games en Rami heeft het over hoe Vlambeers Ridiculous Fishing gekloond was voordat de game zelf was uitgebracht. Maar dat zijn enkele minuten in een conflictloos geheel dat daardoor wat op de oppervlakte blijft.

Er wordt maar voorzichtig op de donkere zijde van het verhaal ingegaan

De makers maken ook geen geheim van hun doel met GameLoading: ze willen onderdeel uitmaken van die indiegamegemeenschap. Ze zijn dol op de mensen die ze filmen en dat zorgt voor een bijzonder positieve film. Dat is uiteraard prima. Zij maken de film die ze willen maken en kiezen voor deze invalshoek. Maar het is geen recept voor een sterke documentaire, terwijl er genoeg momenten zijn waar er wel op de andere kant van het verhaal ingespeeld had kunnen worden.

Onzekerheid en inspiratie

Een voorbeeld daarvan zijn de korte stukjes uit het gesprek met Ashley Zeldin, van Adorkable Games, waarin naar voren komt dat het voor gamemakers lastig kan zijn om hun game te verkopen. Hoe leuk de spelmechanieken ook zijn en hoe de graphics ook van het scherm spatten, als je niet over de juiste marketing beschikt, koopt men je game niet. “Nothing happened. There was no fanfare, there was no parade”, vertelt Zeldin. Dan wil je als kijker meer horen, want het kan bijvoorbeeld bijzonder moeilijk zijn om geld bij elkaar te schrapen voor een project en vervolgens op te vallen met een complete game. Dit gaat zeker op nu er op mobile elke dag honderden, zo niet duizenden, games toegevoegd worden in de online winkels.

Wel inspireert de film. We kunnen ons haast niet voorstellen dat iemand die al een tijdje wil starten met het maken van een game na het kijken van deze film niet direct aan de slag gaat. “Iedereen heeft een game in zich”, besluit Zoe Quinn. En het lijkt erop dat er ook voor iedereen een plekje in deze game makende en evenement bezoekende gemeenschap is. Mits van je van knuffelen houdt, want daar kunnen ze ook wat van.

Dit artikel delen:

Lees meer

Update: Assassin's Creed-bedenker onthult episodische adventuregame Vul de Gamer.nl socialmediaenquête in en maak kans op leuke games
7

Reacties op: GameLoading: Rise of the Indies

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Ransome

    • 2 jaren, 6 maanden geleden
    Ja, deze laat ik aan mij voorbij gaan.

    De naam Zoe Quinn hoef ik echt niet meer te horen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • serphilith

    • 2 jaren, 6 maanden geleden
    Zoe Quinn betekent voor mij, niet kijken.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ShadowX

    • 2 jaren, 6 maanden geleden
    Bij het zien van de 1e gast ze haar ben ik gestopt met kijken van het filmpje.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Baukereg

    • 2 jaren, 6 maanden geleden
    "Door de nadruk op hoe fijn het is om een indieontwikkelaar te zijn, is GameLoading in alles een feel good movie."

    En daarmee ook behoorlijk onrealistisch. De zware last van creatieve vrijheid is zelfstandig de financiering regelen, zelf je sociale zekerheden waarborgen en een hoop netwerken om überhaupt gezien te worden in de overvolle markt. Wat dat betreft geeft IGTM een beter beeld.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • DeadIslandfanboy

    • 2 jaren, 6 maanden geleden
    Misschien wel een leuke documentaire.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Tektwo

    • 2 jaren, 5 maanden geleden
    Maar zo werkt het in de wereld. Je moet opvallen wil je bekendheid krijgen. Je moet in de mindset van mensen komen en dat maakt het juist interessant. Het is altijd een journey. Hier kan je geen dlc kopen om zonder moeite miljonair te worden met je games.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • maartencartman

    • 2 jaren, 5 maanden geleden
    Het enige wat ik zag was ''hipster'' gebrabbel, van kijk ons eens anders zijn. De arrogantie straalt eraf. Ik ergerde me bij de eerste 5 seconden al. ''Large companies are always putting out the same games, car racing, fighting….." So fucking what? Mensen willen realisme en kwaliteit, geen huis wat ineens uit de grond komt zetten of een ''emo game'' over hoe moeilijk je leven wel niet is.

    Er zijn heel wat leuke games hoor, begrijp me niet verkeerd maar ik kan gewoon niet een uur kijken naar Amerikaanse hipsters met een fles bier in de hand. Ik heb dan gewoon het gevoel dat ik zo'n foute flik zit te kijken.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.