Het is bijna onvoorstelbaar dat de launch van Final Fantasy XIV: A Realm Reborn mis kan gaan. Je zou denken dat Square-Enix nu wel weet hoe ze een online game moeten neerzetten. Bovendien is de lancering van A Realm Reborn voorafgegaan door een schier oneindige reeks aan bètaperiodes en stresstesten. Toch zat ik avonden achter elkaar naar een foutscherm te turen en te hopen dat ik eindelijk een plekje op een server zou kunnen bemachtigen. Vooral tijdens piekuren in de avond was het eigenlijk hopeloos.

Met name het feit dat de digitale wachtrij een limiet heeft, is frustrerend. Eventjes op mijn beurt wachten vind ik niet zo erg, maar als je niet eens kúnt wachten en gelijk het spel uit wordt geschopt, is de lol er al gauw vanaf. Natuurlijk, over een paar weken is alles opgelost en zijn spelers de problemen wellicht alweer vergeten. Toch is dit geen best visitekaartje voor Square-Enix. De herlancering is bedoeld om de gefaalde MMORPG een tweede kans te geven. Met zo'n haperende start zullen terugkerende spelers echter niet onder de indruk zijn. Inmiddels zijn de wachttijden overigens al een stuk minder lang dan in het openingsweekend.

FFXIV: A Realm Reborn

Nieuw is goed

Het is vooral ook spijtig omdat A Realm Reborn een prettige omgeving is om in te vertoeven, als het eenmaal gelukt is om online te komen. Iedereen die zich zorgen maakt vanwege de oorspronkelijke game kan gerust adem halen – XIV is grotendeels op de schop genomen. De wereld is, zoals wel vaker, de echte ster van Final Fantasy, met prachtige graphics en uiteenlopende terreinen. Het is moeilijk om er precies de vinger op te leggen, maar het is het soort wereld waar je zo veel mogelijk uur in wilt doorbrengen, ook al is er niet altijd iets interessants te doen. Vooral de bosrijke weelde van Gridania, een van de drie startwerelden, spat van het scherm af.

Ook de inhoud van die wereld is flink op de schop gegaan. Een van de grote kritiekpunten op het origineel was dat er eigenlijk weinig te doen was. Het was steeds wachten op de zogeheten levequests, die je maar eens in de zoveel tijd mocht ondernemen. Die levequests zijn er nog steeds, maar inmiddels is de hele wereld volgestopt met andere taken om uit te voeren. In elk deel van de kaart is wel een aantal vliegende uitroeptekens te vinden, zodat je aan quests geen gebrek hebt. Er is een grote variatie aan guildhests, die je met een klein groepje uitvoert, en dungeons om te doorlopen. Als je geen zin hebt om te questen, kun je altijd nog je hunting log voltooien door drie van elke vijand op te sporen. Kortom, er is altijd wat te beleven in dit hernieuwde Eorzea.

FF XIV: A Realm Reborn

Oud is fout

Het is alleen jammer dat een flink gedeelte van die beschikbare quests niet bijzonder interessant is. A Realm Reborn kiest namelijk voor de meest traditionele opzet die je kunt bedenken. Het grootste deel van de tijd ben je bezig om een x aantal van vijand y te verslaan, of om brieven en andere prullaria van de ene kant van de kaart naar de andere te brengen. Het is het soort hersen- en inspiratieloze gedoe waar MMO-spelers al jaren geen genoegen meer mee nemen.

Ook het verhaal is extreem traditioneel van opzet. De game zet zowaar het middel van geheugenverlies in, een nogal versleten verhaalelement in RPG's. Het is vijf jaar na het einde van het originele XIV, waarin de wereld in as werd gelegd door Bahamut. Kennelijk heeft Eorzea het overleefd, maar iedereen is vergeten hoe dat nou eigenlijk komt. De bevolking leeft gewoon maar verder, totdat een naamloze held het toneel betreedt. Dat ben jij natuurlijk.

Klasse classes

De gevechten waarmee je je roem zult vergaren, zijn eveneens niet erg creatief te noemen. Iedereen die wel eens World of Warcraft heeft gespeeld, zal zich direct thuisvoelen. Vechten is een kwestie van de auto-attack aanzetten en je skills spammen via de hotkeys. Dat is niet per se een punt van kritiek, maar iedereen die verwacht van zijn stoel geblazen te worden, zal teleurgesteld zijn. De combat wordt wel interessanter naarmate je in de hogere levels belandt en je sneltoetsen helemaal vol zitten met vaardigheden. Vooral magic-gebruikers als de Thaumaturgist vereisen enigszins tactisch inzicht. Alleen door tijdig te wisselen tussen verschillende spells haal je de meeste damage uit je MP-balk.

Een kleine aanpassing die is gemaakt aan het class-systeem maakt echter wel een wereld van verschil. Na de tutorial kun je met je ene personage namelijk gemakkelijk van klasse veranderen, simpelweg door een ander wapen te selecteren. Als je je bijvoorbeeld afvraagt hoe het is om als Gladiator te spelen terwijl je met een toverstaf rondrendt, hoef je niet helemaal een nieuw personage aan te maken. Je wisselt even van wapen en je begint zo op level 1 in je nieuwe class.

FF XIV A Realm Reborn

Nog leuker wordt het als blijkt dat sommige van die classes zijn te combineren tot een nieuwe baan. Deze zijn een stuk specifieker, wat van pas komt als je met een grote groep op avontuur gaat. Wie ervaring heeft opgedaan als Conjurer en Arcanist kan bijvoorbeeld aan de slag als de klassieke White Mage, die gespecialiseerd is in healing. Dit systeem zorgt ervoor dat je voorlopig niet raakt uitgekeken op je personage: wie het maximum level van 50 wil halen in alle 19 classes is vermoedelijk wel maanden bezig.

Al met al speelt de game dus een stuk beter dan in 2010, maar voor een definitief oordeel en een bijbehorend cijfer is het op dit moment nog te vroeg. Vooralsnog lijkt de herlancering in ieder geval redelijk geslaagd. A Realm Reborn laat een aardige eerste indruk achter als een gepolijste, maar extreem traditionele online ervaring.