Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Achtergrond
Metroidvania

De ontwikkeling van het Metroidvania-genre

Een opfriscursus voor Metroid: Samus Returns

Geschreven door Jacco Peek op
Games die in het Metroidvania-genre vallen bestaat al geruime tijd, maar voor velen is het nog steeds niet duidelijk wat dit genre nou precies inhoudt. Elementen als retro-graphics en een afschrikwekkend hoge moeilijkheidsgraad worden vaak genoemd , maar dit dekt de lading niet helemaal en er schuilt veel meer achter deze categorie games. Met het oog op het aankomende Metroid: Samus Returns, onderdeel van de franchise die grondlegger is van het genre, is het tijd om uiteen te zetten wat een Metroidvania nou exact is en nieuwkomers in het zadel te helpen.

Om met de deur in huis te vallen: een echte Metroidvania heeft grofweg drie kenmerken: non-lineaire gameplay, progressie gebaseerd op upgrades en eindbaasgevechten. In de praktijk betekent dit vaak dat gameplay bestaat uit het ontdekken van een wereld tijdens platformen en vechten, terwijl spelers zoeken naar de volgende upgrade om nieuwe wegen te bewandelen. Backtracken, oftewel het terugkeren naar eerder bezochte omgevingen, is daarom een ander belangrijk kenmerk van het genre, en is afkomstig uit de games waar het genre zijn naam aan heeft te danken.

Metroidvania

Metroid en Castlevania 2

It’s all in the name, hoewel de realiteit complexer is dan de samentrekking tussen de Metroid- en Castlevania-series suggereert. Gamers van weleer halen namelijk terecht aan dat een aantal games het concept vroegtijdig, al dan niet gedeeltelijk, toepasten. De meest bekende hiervan is The Legend of Zelda voor de NES. Hoewel we de game niet als onderdeel van het genre zien, zorgen de eigenschappen ervan ervoor dat het wel degelijk een grondlegger van het genre is. Zelda bestaat namelijk uit één grote wereld waarin progressie wordt gemaakt op basis van upgrades om vervolgens verder te kunnen verkennen. Link ontvangt constant wapens die het mogelijk maken om een nieuw deel van Hyrule ontdekken door eerder bezochte gebieden nogmaals te doorkruisen. Latere Zelda’s gooiden dit idee soms overboord door een meer lineaire wereld voor te schotelen, of zoals Breath of the Wild de gehele spelwereld direct begaanbaar te maken.

In 1986 verscheen Metroid voor de NES (of Famicom) in Japan. Metroid brak met het traditionele sidescrollinggenre door een tweedimensionale wereld met vele vertakkingen beschikbaar te stellen, die hoofdpersonage Samus langzaamaan ontdekt. De naam ‘Metroid’ is dan ook afkomstig van het woord ‘metro’, omdat de complexiteit van de spelwereld zich nog het beste laat vergelijken met een metronetwerk. Spelers werken elk toegankelijk gedeelte van de wereld af, op zoek naar de volgende upgrade om een nieuwe vertakking te ontdekken. Het komt dan ook regelmatig voor dat een deur zich nog niet laat openen en spelers later terugkeren naar de desbetreffende plek. Metroid was in dat opzicht zijn tijd ver vooruit en staat daarom aan de wieg van de Metroidvania.

Axiom Verge
Axiom Verge

Vaak wordt gedacht dat Castlevania, dat in Japan een maand na Metroid verscheen, een soortgelijke game is. Het was echter Castlevania 2: Simon’s Quest die in 1987 voor het eerst binnen de serie experimenteerde met non-lineaire gameplay en een gelijksoortige formule als Metroid toepaste. Spelers konden protagonist Simon Belmont op meer manieren verbeteren om afgesloten paden te openen en de wereld bevatte een dag- en nachtcyclus met verschillende npc’s. De Castlevania-game die onder de naam Vampire Killer naar de MSX kwam ging zelfs nog een stapje verder. De levels in deze game zijn namelijk ware doolhoven en spelers moeten actief op zoek naar sleutels om deuren te openen. Dit is uiteraard niet identiek aan het systeem van de Metroid-games, maar Konami had de smaak te pakken.

De hoogtepunten van de Metroidvania

Na deze grondleggers maakten beide franchises kleine stappen, om in 1991 het eerste hoogtepunt binnen het genre te bereiken met Super Metroid. Ontwikkelaar Intelligent Systems hielp regisseur Yoshio Sakamoto met het produceren van de grootste SNES-cartridge ooit voor de gigantische kaart van de game. Tegenwoordig wordt nog vaak met weemoed teruggedacht aan Super Metroid vanwege de desolate sfeer, het briljante levelontwerp en bijbehorende upgrades. De toegevoegde kaart draagt bij aan het gevoel dat je de spelwereld echt aan het ontdekken bent en speeltjes als de Grapple Beam staan bij velen in het geheugen gegrift. Ook het zogenaamde sequence breaking, waarbij spelers stukken kunnen overslaan om de game zogenaamd te slim af te zijn, is een reden dat de game in de speedrun-community nog steeds eg populair is. Super Metroid verfijnde de serie op zo’n manier dat het een voorbeeld werd voor andere ontwikkelaars.

Met de Castlevania-serie verliep het iets minder voorspoedig. Na het tweede deel verschenen maar liefst negen andere games, verspreid over arcadehallen, Game Boy, Super NES, Mega Drive en PC Engine. Lang niet elke game werd goed ontvangen, maar Castlevania: Symphony of the Night voor PlayStation verlegde eindelijk de grenzen. In 1997 waren gamers gewend aan spectaculaire 3D-graphics, maar deze tweedimensionale game wist te overtuigen met de horrorsfeer van de eerdere games, uitgebreide rpg-elementen en het spectaculaire progressiesysteem. Ditmaal moesten spelers namelijk écht bepaalde vaardigheden verdienen om progressie te maken in het kasteel van Dracula. De reden dat de game de benaming ‘Metroid-kloon’ ontsteeg, is vanwege de vele soorten wapens en het waanzinnig verborgen omgekeerde kasteel. Symphony of the Night is samen met Super Metroid het schoolvoorbeeld van een Metroidvania en de trendzetter voor de daaropvolgende games.

Shadow Complex
Shadow Complex

In de jaren daarna raakte het genre een beetje in de vergetelheid. Driedimensionale graphics werden de standaard en er waren weinig ontwikkelaars die de moeite deden het genre naar drie dimensies te brengen. Nintendo bracht in 2002 Metroid Prime uit voor de GameCube en combineerde daarmee baanbrekende graphics met een ijzersterk driedimensionale Metroidvania-formule, maar over het algemeen waren het actiegames, avonturengames en de fps die zegevierden op het gebied van populariteit. De Metroidvania’s die vandaag de dag verschijnen hebben dan ook een actievolle twist of zijn afkomstig van onafhankelijke ontwikkelaars. Games als Shadow Complex, Cave Story, Ori and the Blind Forest, Axiom Verge en Guacamelee! bewezen dat het genre nog steeds relevant is en dat er ruimte is voor vernieuwing.

Voor beginners

Wat grotendeels ongewijzigd is gebleven, is de moeilijkheidsgraad van de games. Een game als Ori and the Blind Forest is ontzettend aantrekkelijk vanwege de kleurrijke graphics en het aangrijpende verhaal, maar de game maakt korte metten met ongeduldige spelers. Een vraag waar veel gamers mee lopen is dan ook wat de beste game is om kennis te maken met genre. Gelukkig zijn er een aantal Metroidvania’s die iets toegankelijker zijn dan de rest. Neem bijvoorbeeld Shadow Complex Remastered, die een gemakkelijke moeilijkheidsgraad bevat en vertrouwd aanvoelt voor liefhebbers van harde knalactie. Ook games als Batman: Arkham Asylum en Dust: An Elysian Tale vallen onder het genre en zijn geen lastige games.

Ori and the Blind Forest
Ori and the Blind Forest

Daarnaast zijn er games die een dusdanig prettige leercurve hebben dat spelers tegen het einde van de game combinaties uit hun vingers krijgen die ze nooit voor mogelijk hielden. Guacamelee! is zo’n game, waarin een grappige Mexicaanse worstelaar stapsgewijs nieuwe aanvallen leert. Mocht je terug willen gaan naar de roots van het genre, dan zijn Super Metroid en Castlevania: Symphony of the Night beiden nog uitstekend speelbaar, maar ook het aankomende Metroid: Samus Returns, dat op 15 september voor de Nintendo 3DS verschijnt, lijkt zeer toegankelijk te worden voor nieuwkomers. We hopen dat Samus Returns daarnaast fans van het genre ook genoeg nieuws gaat bieden om de honger naar nieuwe Metroidvania’s te stillen.

Lees ook 21 jaar ups en downs met Samus Aran uit Metroid waarin we terugblikken op de gamereeks van Nintendo die al meerdere malen van de radar is verdwenen, maar altijd weer terugkeert.

Dit artikel delen:

Lees meer

Call of Duty krijgt in 2018 wellicht weer moderne setting Reggie van Nintendo adviseert niet te veel te betalen voor SNES Classic Mini
4

Reacties op: De ontwikkeling van het Metroidvania-genre

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Baukereg

    • 4 maanden, 1 week geleden
    Leuk artikel over misschien wel mijn favoriete genre. Top!

    Ik kan vooral iedereen aanraden om Hollow Knight te spelen, wat mij betreft de beste Metroidvania sinds jaren, misschien wel de beste ooit. Het is traditioneel metroidvania die niet per definitie heel vernieuwend is, maar door het beste van Ori, Dark Souls en de klassiekers van weleer te combineren weet Hollow Knight het genre te perfectioneren. Meer dan in andere metroidvania's werd ik constant verrast door reeds verkende gebieden opnieuw te bezoeken. Vooral het aantal optionele bosses is geweldig. De spelwereld is uniek en vol mysterie en de muziek is ronduit briljant. Mijn spel van het jaar, no doubt!

    Guacamelee is een ondergewaardeerd spel met een moveset die fantastisch verweven is in de platforming en combat. Ori & The Blind Forest is metroidvania-light en focust zich meer op platforming. Voor de meer retro-ervaring is Axiom Verge een aanrader. Shadow Complex deed me dan weer niet zo veel, veel te amerikaans.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • JaccoPeek

    • 4 maanden, 1 week geleden
    @baukereg Hollow Knight hoor ik ook veel goede verhalen over. Lijkt me heel vet om te spelen op de Switch :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • bluethunder22

    • 4 maanden, 1 week geleden
    In het artikel wordt de 3ds genoemd waarop de nieuwe metroid gespeeld kan worden. Dit is ook de nieuwe 2ds xl toch? Ik zat namelijk te kijken of ik deze echt wilde kopen. Ik heb nl nog geen console van de 3ds 'generatie'

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • JaccoPeek

    • 4 maanden, 1 week geleden
    @bluethunder22 Jazeker, ik heb de game zelfs gespeeld op de New 2DS XL. Ik heb de game ook getest op een New 3DS XL, en het 3D-effect heeft wel een meerwaarde bij deze game.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.