Hoe groot die schaal is, begrijp je al eens stuk beter na het zien van Bandar Desert, het grootste speelveld ooit gemaakt in een Battlefield-game. Vijf vierkante kilometer aan digitaal zand en rotsen en twee keer zo groot als Caspian Border, voorheen het grootste speelveld in Battlefield 3. Zoals zijn naam al doet vermoeden speelt Bandar Desert zich hoofdzakelijk af op een grote zandvlakte, omringd door rotsformaties met aan één zijde een kleine baai met wat aanbouw. Het speelveld kent weinig hoogteverschillen, maar door de grillige rotsblokken en zandduinen biedt het wel voldoende beschutting, ondanks het wijde blikveld.

Toch vinden we Bandar Desert, zelfs met zijn duizelingwekkende afmetingen, niet de mooiste van de vier nieuwe speelvelden. Die eer gaat naar Alborz Mountains. Want wat deze plek moet inleveren aan platte kilometers, maakt het ruimschoots goed in hoogte. Alborz Mountains geeft de hoofdrol aan een besneeuwd hooggebergte ergens in Iran (Davamand Peak behelst een klein gedeelte van dit speelveld) en het mag gezegd worden, je eerste aanblik op dit bergmassief doet je bijna flauwvallen van duizeligheid. Sta je onderaan de voet van de map, ergens tussen een gedeeltelijk bevroren bergmeer en wat karig gevulde bossen, dan kan je niet anders dan met ontzag naar de besneeuwde toppen in de verte kijken. Alborz Mountain ligt zelfs zo hoog dat gevechtsvliegtuigen gebruik kunnen maken van de wolken om zich te verbergen.

De laatste twee speelvelden, Death Valley en Armored Shield, vallen daarom ook een beetje in het niet bij de rest. Al kan Death Valley heerlijk chaotisch worden wanneer beide zijdes gaan knokken rond de gigantische spoorbrug die het speelveld in tweeën deelt. De vele komweggetjes die Death Valley rijk is, kunnen je ongezien naar je doel brengen, maar ook dienen als een dodelijke hinderlaag.

Very Big Gunship

Maar het zijn niet alleen de afmetingen van de speelvelden die Armored Kill zo fenomenaal maken. Het is vooral de combinatie van de grootte mét de nieuwe voertuigen. Neem bijvoorbeeld de twee tank destroyers, de 2S25 Sprut en de M1128. Door hun beperkte bepantsering zijn ze niet heel sterk, maar wel zeer snel en effectectief tegen ieder ander pantservoertuig. Hierdoor worden gevechten met andere voertuigen veel dynamischer om de simpele reden dat stilstaan met je tank eigenlijk je doodvonnis betekent. Sowieso is stilstaan niet meer aan te raden, en wel om twee hele belangrijke redenen.

De eerste is de komst van twee mobiele artillerievoertuigen. Zowel de M142 Himars als de BM-23 (zijn kleinere broertje kennen we nog uit Battlefield Vietnam) zijn uitgerust met een lading raketten die je echt niet op je dak wilt krijgen. Hoewel ze op het eerste gezicht lastig te bedienen zijn, kunnen getrainde spelers dood en verderf zaaien vanaf een veilige afstand. En we kunnen je uit eigen ervaring vertellen dat een barrage van deze twee voertuigen vaak een onaangename verrassing is.

De tweede reden is de alom gevreesde AC-130 Gunship. Natuurlijk bekend van concurrent Call of Duty, maar daarom zeker niet minder plezierig om mee te spelen. In Battlefied gaat het vliegen er alleen wel iets anders aan toe. Het vliegtuig biedt plaats aan twee spelers, waarbij eentje de plek van de minigun inneemt en de ander het 105mm-kanon. Vliegen wordt gedaan door de kunstmatige intelligentie en deze volgt altijd een vast patroon. Hierdoor vormt het een eenvoudig doelwit voor de vijand, maar dat maakt de AC-130 enigszins goed dankzij flares en antiluchtafweer die door beide spelers bediend mogen worden. Overigens krijg je pas controle over de AC-130 als je een specifieke capturepoint hebt veroverd, wat het daarmee ook direct een erg gewild punt op de kaart maakt.

Dit wordt oorlog

Tel al deze voertuigen bij het bestaande wapen- en voertuigenarsenaal op en je weet dat Armored Kill vooreen grote veldslag garantstaat. Niet langer is je vijand direct te zien, maar kun je letterlijk worden beschoten van een kilometer afstand - of misschien nog wel verder. Een vlag kan nu veroverd worden met behulp van artillerie en luchtsteun waardoor de gevechten meer variëteit krijgen, maar zich ook op een veel grotere schaal afspelen. Vooral op de PC (dankzij de 64 speler-servers) monden de meeste potjes uit in een explosie van digitaal geweld, omdat je echt overal raketten door de lucht ziet vliegen, tanks verbeten gevechten ziet voeren en je tientallen meters voor je de dodelijke lading van een AC-130 Gunship in ziet slaan.

Ben je die constante luchtbombardementen beu, dan kun je in Armored Kill ook een potje Tank Superiority spelen. De naam doet al vermoeden wat je kunt verwachten: veel pantsergeweld gesitueerd rond één enkele vlag. Geen vliegtuigen, geen jeeps of boten, alleen een handvol tanks en tankdestroyers. Wie vroeger geen piloot wilde zijn maar Leopard-bestuurder, kan in deze nieuwe modus helemaal los. Het is trouwens wel even wennen, omdat Tank Superiority wat samenwerking vereist, maar al na een paar potjes in dezelfde server merkten we op dat spelers automatisch in groepjes aanvielen. Iets wat aan te raden is, omdat eenzame tanks het niet lang redden zonder de hulp van tank destroyers en vice versa.

Armored Kill is een uitstekende uitbreiding geworden en zorgt ervoor dat Battlefield 3 nogmaals laat zien waarom het zo’n geweldige game is. Door weer enkele nieuwe lagen aan de gevechten toe te voegen krijgt de speler meer het gevoel dat hij aan een echte oorlog deelneemt. De nieuwe speelvelden, waarvan we Alborz Mountain absoluut de beste vinden, zijn ontegenzeggelijk een toevoeging op het steeds groter wordende aantal speelbare locaties. Wie Battlefield 3 al in zijn bezit heeft, doet er zeker verstandig aan om ook deze DLC aan te schaffen.