Wall Street Journal wist de afgelopen maanden daarom ook fantastisch in één citaat samen te vatten: “De laatste keer dat er zoveel opwinding was over een tableau, stonden er tien geboden op geschreven.” Het resultaat? Vooral veel verdeeldheid onder mensen die zich bezighouden met consumentenelektronica en gadgets. Het is Apple niet gelukt mensen eenduidig te overtuigen, maar tegelijkertijd heerst er bij veel mensen een gevoel dat de iPad ook zomaar een gigantisch succes kan worden. Gezien het antwoord clichématig wel weer in het midden zal liggen, houden wij ons liever nog even op de vlakte en kijken we vooral in hoeverre de iPad iets kan en gaat betekenen voor gamers en de game-industrie.

Hoewel Apple namelijk traditioneel gezien niet echt een gamepartij genoemd kan worden – het is ze tenslotte nooit gelukt game uitgevers massaal te overtuigen om games voor het Mac-besturingssysteem uit te brengen – speelt het momenteel wel een grote rol in de game-industrie. De iPhone en iPod Touch en de daarbij horende App Store bevatten inmiddels meer dan 20.000 games, dat is vijfmaal zoveel dan de Nintendo DS en Sony PSP bij elkaar over een veel langere periode wisten te verzamelen. Het is dan ook niet verrassend dat Electronic Arts en Gameloft aanwezig waren op het podium tijdens de Apple-conferentie. EA toonde daar een iPad-versie van Need for Speed: Shift, Gameloft had een directe conversie gemaakt van de iPhone shooter NOVA. Indrukwekkend? Visueel en qua performance misschien wel, maar beide games bevinden zich niet echt in een genre dat ultiem geschikt lijkt voor de iPad.

Entertainmentapparaat

Apple beweert een gat op te willen vullen tussen de telefoon (voor gaming: de handhelds) en de computer (voor gaming: de spelcomputers of PC). Het wil hiermee vooral de netbooks uit de markt drukken door zich te positioneren als entertainmentapparaat waar je dezelfde mogelijkheden tot werken op hebt als een netbook en laptop. De iPad is geschikt om op te e-mailen, surfen, heeft HD-video-ondersteuning en ingebouwde iTunes, iBooks en App Store. Alles werkt zoals op de iPhone, maar is sneller, groter (de beelddiagonaal is bijna 25 centimeter) en daardoor ook stukken beter te gebruiken. Door de mogelijkheden van het touchscreen, die meerdere vingerbewegingen tegelijk kan herkennen, en de batterijduur van tien uur (met non-stop video kijken), lijkt het apparaat technisch gezien prima in elkaar te zitten. Natuurlijk, boze tongen beweren dat multitasking en flash-ondersteuning eigenlijk niet hadden mogen ontbreken. Voor gamers kunnen de standaardcapaciteiten echter erg positief uitpakken.

De verborgen boodschap van Apple is dat het apparaat feitelijk vooral om de content gaat draaien. Met iBooks, App Store en iTunes hoopt Apple een platform te creëren voor uitgevers die boeken, games, applicaties en muziek maken. Bovendien kan het apparaat dienst doen als laatste strohalm voor de noodlijdende mediabedrijven; zij kunnen er immers digitale kranten en magazines (inclusief video) voor verkopen. Ook voor de game-industrie komt de iPad op een buitengewoon geschikt moment, net zoals de iPhone en iPod Touch momenteel zeer welkome platformen zijn voor ontwikkelaars en uitgevers. Sony heeft met zijn PSP Go immers serieuze problemen om een fatsoenlijke achterban te creëren en is met de reguliere PSP in een bittere strijd tegen piraterij verwikkeld. Op de Nintendo DS is dit een nog veel groter probleem. Hoewel dat apparaat record na record breekt qua hardware-verkoopaantallen, worden er nauwelijks games op verkocht. Sterker nog; de brand exposure (zichtbaarheid van het merk) in winkelschappen die een DS-versie van een multiplatformgame genereert, is voor veel uitgevers waardevoller dan de daadwerkelijke euro's die de DS-versie zelf oplevert.

De befaamde R4-chips en de daaropvolgende dalende prijsperceptie van consumenten hebben ervoor gezorgd dat veel uitgevers zich genoodzaakt zien nieuwe DS-projecten simpelweg te schrappen. Onderzoek wijst uit dat een aantal jaar geleden ruim driekwart van de ontwikkelaars een innovatief concept voor de DS in zijn hoofd had. Tegenwoordig is nog geen kwart van de ontwikkelaars geïnteresseerd in het maken van een DS-game. Toch zal die creativiteit ergens heen moeten. De iPhone en iPad zijn juist daarom in de industrie zeer gewenst.

Op orde

Apple heeft twee zaken heel goed op orde voor gaming. Ze hebben allereerst een App Store die populair is, waar consumenten geld in uitgeven en waar producenten en ontwikkelaars gemakkelijk hun producten kunnen stallen. Die producten bereiken door de gigantische hoeveelheid iPhone/iPod Touch-eigenaren ineens ook minder harcore gamers. Kortom; de o zo gewenste verbreding die tot voor kort alleen nog door Nintendo gevonden werd. Doordat het bovendien om digitale producten gaat, zijn uitgevers in staat hun distributie- en productiekosten sterk te minimaliseren. Dat heeft (gelukkig) tot nu toe zijn effect op de prijzen van iPhone-games. Zo is GTA Chinatown Wars voor de Nintendo DS nog steeds te koop voor een prijs tussen de 25 en 40 euro. Op de iPhone kost hetzelfde spel 7,99 euro.

Maar ook technisch gezien heeft Apple uitstekende voorwaarden voor ontwikkelaars. Games zijn niet al te moeilijk te porten naar het platform, kunnen (multi-)touch-technieken bevatten en zien er kleurrijk en technisch hoogstaand uit. Behalve de wat gelimiteerde batterijduur en het feit dat hij geen hardwarematige knoppen heeft, is er eigenlijk niet zo gek veel aan te merken op de hardware-capaciteiten van de iPhone/iPod Touch als gameapparaat. De iPad zet hier nog een stapje in verder. De processor is door Apple zelf ontwikkeld en bevat een 1Ghz A4-chip. We hebben nog geen idee wat dit precies inhoudt, maar de beelden van de games die we gezien hebben (en ook van andere applicaties) doen vermoeden dat deze vrij sterk is en de gemiddelde netbook overklast.

Carnaval

Is het dan tijd om Apple-stickers op onze auto's te plakken, ons te verkleden als Steve Jobs tijdens het aankomende carnaval en met z'n allen in de polonaise achter de boys uit Cupertino aan te lopen? Nee, Apple's verschijning in de game-industrie betekent niet alleen maar rozengeur en maneschijn voor game-uitgevers. Voor Rockstar Games was het nu mogelijk een port voor Chinatown Wars goedkoop te maken en dus ook goedkoper aan te bieden. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld Codemasters met de racegame F1 2009. Maar wat gebeurt er als deze uitgevers exclusieve games voor het platform moeten maken? Worden de games dan duurder? En willen App Store-consumenten wel meer gaan betalen?

Dat laatste is nog twijfelachtig. Er is al veel piraterij in de App Store. Enkele ontwikkelaars melden zelfs al dat 95% van de downloads op hun game via illegale weg zijn gedaan. Het gaat daarbij om games die vaak nog geen euro kosten. Bovendien is de vraag hoeveel mensen uiteindelijk een iPad gaan kopen. De iPhone en iPod Touch zijn duidelijk bewezen successen, maar uiteindelijk zullen er toch wel verschillende versies van games voor alle apparaten ontwikkeld moeten worden om de technische vooruitgang te bewerkstelligen.

Tot slot is het maken van een game één ding, het vermarkten en promoten van de game is een tweede. Natuurlijk, het is niet moeilijk om een game in de App Store te krijgen. Maar de concurrentie is hevig en opvallen in de App Store is lastig. Daar zijn dus weer marketingdollars voor nodig, waardoor de productiekosten – en dus de uiteindelijke consumentenprijs - wederom omhoog schieten. Met een hele zwik aan onafhankelijke gameontwikkelaars die kleine (en leuke) spelletjes voor €0,79 verkopen of zelfs gratis aanbieden in combinatie met in-game microtransacties, wordt het lastig voor de grote uitgevers om een stempel te gaan drukken op het geweld dat de nieuwe activiteiten van Apple toch veroorzaken. Wij als consumenten kunnen dit natuurlijk als zeer positief zien, mits de kleinere ontwikkelaars natuurlijk wel kwaliteit blijven leveren.

Afwachten

De grote spelers uit de hedendaagse game-industrie hebben dus voldoende zaken te tackelen. Voor gamers is het vooral afwachten hoe de iPad gaat werken. Apple kennende kunnen we stellen dat de gebruiksvriendelijkheid van het apparaat uitstekend zal zijn, maar in hoeverre is het geschikt voor games? Het touchscreen en de accelerometer – die bewegingen detecteert – zullen voor racegames en shooters al problematisch zijn. Bij dit soort games wensen we toch vaak wel wat knoppen te gebruiken, maar die zitten er niet op. Bovendien lijkt de afmeting van het apparaat ervoor te zorgen dat je hem op schoot zult moeten leggen. Het ding vasthouden én tegelijkertijd in-game acties uitvoeren lijkt praktisch onmogelijk. Blijft over; genres die nu op een laag pitje staan (RTS-genre) of zelfs al dood gewaand werden (point & click adventures). Een nieuwe Command & Conquer voor de iPad, Blizzard dat besluit Starcraft opnieuw uit te brengen of LucasArts dat enkele oude klassiekers uit de kast trekt; dat zou natuurlijk geweldig zijn.

Uiteraard moeten we ook niet uitvlakken wat creativiteit bij ontwikkelaars teweeg kan brengen. Al jaren schreeuwen meer ervaren gamers moord en brand; games worden makkelijker, ontberen originaliteit en de industrie staat stil na jaren van vooruitgang. Diversiteit in genres, innovatieve spelconcepten en gewaagde ideeën zijn meer dan ooit gewenst. Is dat namelijk niet waarom de game-industrie zich zo goed en snel ontwikkeld heeft? De hype rondom een apparaat – of het nou terecht is of niet – kan helpen de meegaande zielen in de game-industrie te stimuleren met nieuw materiaal te komen. En vergeet ook niet dat onafhankelijke ontwikkelaars makkelijker hun games kunnen distribueren. Dat betekent nieuwe inzichten en wie weet wel een enkele topgame hier en daar.

Als gamers zetten we uiteraard nog wel onze vraagtekens bij de aanschafprijs. Circa 500 euro als instapprijs is voor een pure gameconsole nog veel te veel geld. Krijgt Apple het echter voor elkaar de massaconsument te overtuigen van het nut van de iPad en krijgt het mede daardoor game uitgevers en ontwikkelaars mee in hun enthousiasme, dan houden wij bij Gamer.nl zeker rekening met de iPad-games. Hoe dan ook, de gevestigde orde in de game-industrie zal nauwlettend de trends en ontwikkelingen in de gaten moeten houden. Dat kan sowieso nooit slecht zijn voor de gamende consument.


Wall Street Journal wist de afgelopen maanden daarom ook fantastisch in één citaat samen te vatten: “De laatste keer dat er zoveel opwinding was over een tableau, stonden er tien geboden op geschreven.” Het resultaat? Vooral veel verdeeldheid onder mensen die zich bezighouden met consumentenelektronica en gadgets. Het is Apple niet gelukt mensen eenduidig te overtuigen, maar tegelijkertijd heerst er bij veel mensen een gevoel dat de iPad ook zomaar een gigantisch succes kan worden. Gezien het antwoord clichématig wel weer in het midden zal liggen, houden wij ons liever nog even op de vlakte en kijken we vooral in hoeverre de iPad iets kan en gaat betekenen voor gamers en de game-industrie.

Hoewel Apple namelijk traditioneel gezien niet echt een gamepartij genoemd kan worden – het is ze tenslotte nooit gelukt game uitgevers massaal te overtuigen om games voor het Mac-besturingssysteem uit te brengen – speelt het momenteel wel een grote rol in de game-industrie. De iPhone en iPod Touch en de daarbij horende App Store bevatten inmiddels meer dan 20.000 games, dat is vijfmaal zoveel dan de Nintendo DS en Sony PSP bij elkaar over een veel langere periode wisten te verzamelen. Het is dan ook niet verrassend dat Electronic Arts en Gameloft aanwezig waren op het podium tijdens de Apple-conferentie. EA toonde daar een iPad-versie van Need for Speed: Shift, Gameloft had een directe conversie gemaakt van de iPhone shooter NOVA. Indrukwekkend? Visueel en qua performance misschien wel, maar beide games bevinden zich niet echt in een genre dat ultiem geschikt lijkt voor de iPad.

Entertainmentapparaat

Apple beweert een gat op te willen vullen tussen de telefoon (voor gaming: de handhelds) en de computer (voor gaming: de spelcomputers of PC). Het wil hiermee vooral de netbooks uit de markt drukken door zich te positioneren als entertainmentapparaat waar je dezelfde mogelijkheden tot werken op hebt als een netbook en laptop. De iPad is geschikt om op te e-mailen, surfen, heeft HD-video-ondersteuning en ingebouwde iTunes, iBooks en App Store. Alles werkt zoals op de iPhone, maar is sneller, groter (de beelddiagonaal is bijna 25 centimeter) en daardoor ook stukken beter te gebruiken. Door de mogelijkheden van het touchscreen, die meerdere vingerbewegingen tegelijk kan herkennen, en de batterijduur van tien uur (met non-stop video kijken), lijkt het apparaat technisch gezien prima in elkaar te zitten. Natuurlijk, boze tongen beweren dat multitasking en flash-ondersteuning eigenlijk niet hadden mogen ontbreken. Voor gamers kunnen de standaardcapaciteiten echter erg positief uitpakken.

De verborgen boodschap van Apple is dat het apparaat feitelijk vooral om de content gaat draaien. Met iBooks, App Store en iTunes hoopt Apple een platform te creëren voor uitgevers die boeken, games, applicaties en muziek maken. Bovendien kan het apparaat dienst doen als laatste strohalm voor de noodlijdende mediabedrijven; zij kunnen er immers digitale kranten en magazines (inclusief video) voor verkopen. Ook voor de game-industrie komt de iPad op een buitengewoon geschikt moment, net zoals de iPhone en iPod Touch momenteel zeer welkome platformen zijn voor ontwikkelaars en uitgevers. Sony heeft met zijn PSP Go immers serieuze problemen om een fatsoenlijke achterban te creëren en is met de reguliere PSP in een bittere strijd tegen piraterij verwikkeld. Op de Nintendo DS is dit een nog veel groter probleem. Hoewel dat apparaat record na record breekt qua hardware-verkoopaantallen, worden er nauwelijks games op verkocht. Sterker nog; de brand exposure (zichtbaarheid van het merk) in winkelschappen die een DS-versie van een multiplatformgame genereert, is voor veel uitgevers waardevoller dan de daadwerkelijke euro's die de DS-versie zelf oplevert.

De befaamde R4-chips en de daaropvolgende dalende prijsperceptie van consumenten hebben ervoor gezorgd dat veel uitgevers zich genoodzaakt zien nieuwe DS-projecten simpelweg te schrappen. Onderzoek wijst uit dat een aantal jaar geleden ruim driekwart van de ontwikkelaars een innovatief concept voor de DS in zijn hoofd had. Tegenwoordig is nog geen kwart van de ontwikkelaars geïnteresseerd in het maken van een DS-game. Toch zal die creativiteit ergens heen moeten. De iPhone en iPad zijn juist daarom in de industrie zeer gewenst.

Op orde

Apple heeft twee zaken heel goed op orde voor gaming. Ze hebben allereerst een App Store die populair is, waar consumenten geld in uitgeven en waar producenten en ontwikkelaars gemakkelijk hun producten kunnen stallen. Die producten bereiken door de gigantische hoeveelheid iPhone/iPod Touch-eigenaren ineens ook minder harcore gamers. Kortom; de o zo gewenste verbreding die tot voor kort alleen nog door Nintendo gevonden werd. Doordat het bovendien om digitale producten gaat, zijn uitgevers in staat hun distributie- en productiekosten sterk te minimaliseren. Dat heeft (gelukkig) tot nu toe zijn effect op de prijzen van iPhone-games. Zo is GTA Chinatown Wars voor de Nintendo DS nog steeds te koop voor een prijs tussen de 25 en 40 euro. Op de iPhone kost hetzelfde spel 7,99 euro.

Maar ook technisch gezien heeft Apple uitstekende voorwaarden voor ontwikkelaars. Games zijn niet al te moeilijk te porten naar het platform, kunnen (multi-)touch-technieken bevatten en zien er kleurrijk en technisch hoogstaand uit. Behalve de wat gelimiteerde batterijduur en het feit dat hij geen hardwarematige knoppen heeft, is er eigenlijk niet zo gek veel aan te merken op de hardware-capaciteiten van de iPhone/iPod Touch als gameapparaat. De iPad zet hier nog een stapje in verder. De processor is door Apple zelf ontwikkeld en bevat een 1Ghz A4-chip. We hebben nog geen idee wat dit precies inhoudt, maar de beelden van de games die we gezien hebben (en ook van andere applicaties) doen vermoeden dat deze vrij sterk is en de gemiddelde netbook overklast.

Carnaval

Is het dan tijd om Apple-stickers op onze auto's te plakken, ons te verkleden als Steve Jobs tijdens het aankomende carnaval en met z'n allen in de polonaise achter de boys uit Cupertino aan te lopen? Nee, Apple's verschijning in de game-industrie betekent niet alleen maar rozengeur en maneschijn voor game-uitgevers. Voor Rockstar Games was het nu mogelijk een port voor Chinatown Wars goedkoop te maken en dus ook goedkoper aan te bieden. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld Codemasters met de racegame F1 2009. Maar wat gebeurt er als deze uitgevers exclusieve games voor het platform moeten maken? Worden de games dan duurder? En willen App Store-consumenten wel meer gaan betalen?

Dat laatste is nog twijfelachtig. Er is al veel piraterij in de App Store. Enkele ontwikkelaars melden zelfs al dat 95% van de downloads op hun game via illegale weg zijn gedaan. Het gaat daarbij om games die vaak nog geen euro kosten. Bovendien is de vraag hoeveel mensen uiteindelijk een iPad gaan kopen. De iPhone en iPod Touch zijn duidelijk bewezen successen, maar uiteindelijk zullen er toch wel verschillende versies van games voor alle apparaten ontwikkeld moeten worden om de technische vooruitgang te bewerkstelligen.

Tot slot is het maken van een game één ding, het vermarkten en promoten van de game is een tweede. Natuurlijk, het is niet moeilijk om een game in de App Store te krijgen. Maar de concurrentie is hevig en opvallen in de App Store is lastig. Daar zijn dus weer marketingdollars voor nodig, waardoor de productiekosten – en dus de uiteindelijke consumentenprijs - wederom omhoog schieten. Met een hele zwik aan onafhankelijke gameontwikkelaars die kleine (en leuke) spelletjes voor €0,79 verkopen of zelfs gratis aanbieden in combinatie met in-game microtransacties, wordt het lastig voor de grote uitgevers om een stempel te gaan drukken op het geweld dat de nieuwe activiteiten van Apple toch veroorzaken. Wij als consumenten kunnen dit natuurlijk als zeer positief zien, mits de kleinere ontwikkelaars natuurlijk wel kwaliteit blijven leveren.

Afwachten

De grote spelers uit de hedendaagse game-industrie hebben dus voldoende zaken te tackelen. Voor gamers is het vooral afwachten hoe de iPad gaat werken. Apple kennende kunnen we stellen dat de gebruiksvriendelijkheid van het apparaat uitstekend zal zijn, maar in hoeverre is het geschikt voor games? Het touchscreen en de accelerometer – die bewegingen detecteert – zullen voor racegames en shooters al problematisch zijn. Bij dit soort games wensen we toch vaak wel wat knoppen te gebruiken, maar die zitten er niet op. Bovendien lijkt de afmeting van het apparaat ervoor te zorgen dat je hem op schoot zult moeten leggen. Het ding vasthouden én tegelijkertijd in-game acties uitvoeren lijkt praktisch onmogelijk. Blijft over; genres die nu op een laag pitje staan (RTS-genre) of zelfs al dood gewaand werden (point & click adventures). Een nieuwe Command & Conquer voor de iPad, Blizzard dat besluit Starcraft opnieuw uit te brengen of LucasArts dat enkele oude klassiekers uit de kast trekt; dat zou natuurlijk geweldig zijn.

Uiteraard moeten we ook niet uitvlakken wat creativiteit bij ontwikkelaars teweeg kan brengen. Al jaren schreeuwen meer ervaren gamers moord en brand; games worden makkelijker, ontberen originaliteit en de industrie staat stil na jaren van vooruitgang. Diversiteit in genres, innovatieve spelconcepten en gewaagde ideeën zijn meer dan ooit gewenst. Is dat namelijk niet waarom de game-industrie zich zo goed en snel ontwikkeld heeft? De hype rondom een apparaat – of het nou terecht is of niet – kan helpen de meegaande zielen in de game-industrie te stimuleren met nieuw materiaal te komen. En vergeet ook niet dat onafhankelijke ontwikkelaars makkelijker hun games kunnen distribueren. Dat betekent nieuwe inzichten en wie weet wel een enkele topgame hier en daar.

Als gamers zetten we uiteraard nog wel onze vraagtekens bij de aanschafprijs. Circa 500 euro als instapprijs is voor een pure gameconsole nog veel te veel geld. Krijgt Apple het echter voor elkaar de massaconsument te overtuigen van het nut van de iPad en krijgt het mede daardoor game uitgevers en ontwikkelaars mee in hun enthousiasme, dan houden wij bij Gamer.nl zeker rekening met de iPad-games. Hoe dan ook, de gevestigde orde in de game-industrie zal nauwlettend de trends en ontwikkelingen in de gaten moeten houden. Dat kan sowieso nooit slecht zijn voor de gamende consument.