Pokemon

Al meer dan vijftien jaar is Pokemon een begrip in de entertainmentindustrie. Zo’n beetje alle kleuren zijn inmiddels gebruikt voor het benamen van de vervolgdelen, maar nog steeds vliegen de handheld-RPG’s de winkel uit. En terecht, want de formule is tijdloos en het verzamelen en ontwikkelen van de Pokemon werkt uiterst verslavend.

Waarom een reboot?
Hoe goed de tweedimensionale RPG’s ook zijn, al vanaf de delen Red en Blue is er de wens voor een volwaardige Pokemon-game in 3D. We kregen op de Nintendo 64 weliswaar Pokemon Colloseum en het zeer verdienstelijke Pokemon Snap, maar het gevoel van de televisieserie hebben we nooit echt op de console ervaren.

Wat willen we zien?
De wereld van Pokemon is groots, bevat een flexibel leveldesign en bevat natuurlijk het typerende gevoel van ontdekking en avontuur uit zowel de televisieserie als de games. Een Pokemon-game in de stijl van Final Fantasy zou ons flink bekoren. Het is voor een ware Pokemon-ervaring wel belangrijk dat de ontwikkelaar trouw blijft aan de authentieke tekenstijl van de serie.

Crash Bandicoot

De eerste drie delen van Crash Bandicoot waren fantastische platformgames, die zich lieten kenmerken door hun mooie graphics, frisse gameplay en kleurrijke personages. Samen met Spyro The Dragon konden ze zelfs prima weerstand bieden tegen de platformgames die concurrent Nintendo te bieden had. Ook de kart- en partygames waren leuken aanvullingen op de serie en het leek er even op dat PlayStation zijn eigen Mario in huis had.

Waarom een reboot?
Crash Bandicoot behaalde na de exclusiviteit op de eerste PlayStation nooit zijn oude glorie niveau. De games Crash of the Titans en Crash: Mind over Mutant waren te simpel en er was geen vooruitgang te bespeuren in de serie. Toch spreekt het personage nog altijd tot de verbeelding en is er een chronisch tekort aan platformgames op de huidige consoles, vooral op de PlayStation 3 en Xbox 360.

Wat willen we zien?
Crash Bandicoot bevatte vrij traditionele platform-gameplay die in het karige platformklimaat van nu niet zou misstaan. Mario en de nieuwe Rayman-games bewijzen bij vlagen dat lineaire platform-games nog altijd bestaansrecht hebben. Crash Bandicoot past in de vorm van vooral het tweede en derde deel prima in dat rijtje. Het verhaal mag daarbij lekker koddig blijven en wederom gaan om de strijd tegen Neo Cortex.

Dino Crisis

Resident Evil, maar dan met dino’s; zo kun je Dino Crisis het beste beschrijven. De game had dezelfde besturing, hetzelfde camerastandpunt en werd eveneens gemaakt door Shinji Mikami. Zelfs qua kwaliteit deed de game niet veel onder voor zijn zombie-equivalent en Capcom voelde zich de koning te rijk met twee ijzersterke survival horror-games. De twee sequals waren daarentegen meer op actie georiënteerd en daar kwam eigenlijk alleen het tweede deel echt mee weg.  Mede door het matige derde deel groeide de serie niet uit tot de populaire franchise die Resident Evil wel is geworden, maar alsnog hebben het eerste en tweede deel van Dino Crisis een mooie cultstatus.

Waarom een reboot?
Nog steeds worden we overstroomd met zombies en het wordt weer tijd voor een nieuwe hype. Vooral de mensen die opgegroeid zijn in de jaren ’90 of een grote affiniteit hadden met Jurassic Park, zullen dinosaurussen nog steeds een warm hart toedragen. Het zijn fascinerende wezens, waarvan vooral de vleeseters een excentrieke horroruitstraling hebben. Daarnaast zijn ze in tegenstelling tot zombies een stuk sneller, groter en slimmer, waardoor de gameplay een andere insteek krijgt.

Wat willen we zien?
Het survivalhorrorgenre heeft moeite zich staande te houden tussen al het Hollywood-geweld in games tegenwoordig. Een populaire horrorgame als Dead Space ontkomt er niet aan wat van die hectische actie met de traditionele gameplay te mengen. Het zou mooi zijn als Dino Crisis de balans in het digitale survivalen weer herstelt, maar dat zien we niet zo snel gebeuren. Een op actie georiënteerde horrorgame met survivalelementen zoals in The Last of Us is daarentegen een prima alternatief, mits de dinosaurussen in een goede context worden geïntroduceerd. 

Star Fox

Star Wing op de SNES en Lylat Wars op de Nintendo 64 waren fantastische en unieke games. Met je Arwing vloog je zorgeloos op vastgelegde trajecten en schoot je vijanden af terwijl dierlijke figuren luchtige teksten brabbelden. “Do a barrel roll” bijvoorbeeld.. Kinderen riepen dat naar elkaar terwijl ze aan het spelen waren in de speeltuin en Google implementeerde de barrel roll zelfs als easter egg in zijn zoekmachine.

Waarom een reboot?
Na de twee genoemde pareltjes kreeg Star Fox last van een identiteitscrisis en legde hij in zijn games steeds vaker stukjes te voet af. Star Fox Adventures op de Gamecube leek zelfs op een variant van The Legend of Zelda. Alhoewel die game niet eens zo heel slecht was, voelde het toch vreemd aan om Fox te zien vechten met een magische staf. Met Star Fox Command voor de DS ging de serie  weliswaar de goede kant op, maar het is voor de franchise waarschijnlijk het beste om gewoon helemaal opnieuw te beginnen. De games binnen het Star Fox-universum hebben namelijk nauwelijks binding met elkaar en wat voor personage Star Fox echt is, weten alleen de doorgewinterde fans.

Wat willen we zien?
Reboots van Nintendo-series barsten vaak van de kwaliteit en vooral Retro Studios heeft er een handje van om Nintendo-personages een geheel nieuw gezicht te geven (met als absoluut hoogtepunt Metroid Prime). Veel gamers maakten dan ook een klein vreugdesprongetje toen er vage geruchten kwamen over dat Retro Studios aan een nieuwe Star Fox werkt voor de Wii-U. Helaas zagen we daar op de E3 helemaal niets van. En dat is jammer, want Star Fox herbergt enorm veel potentie voor een moderne actiegame. Een pure vlieg- en schietgame met een innovatieve besturing zien we bijvoorbeeld wel zitten, maar ook een actiegame met een vloeiende integratie van verschillende voertuigen zoals in Starhawk past bij Star Fox.

Tenchu

1998 was een belangrijk jaar voor het stealth-genre met de komst van zowel Metal Gear Solid als
Tenchu. De eerstgenoemde was onvergetelijk, briljant en het begin van een van de beste gameseries aller tijden. Tenchu was een stuk pittiger en daardoor misschien wat ontoegankelijker, maar het spel speelde zich af in een schitterend authentiek Japan en je was bovendien een ware ninja. Qua uitstraling en coolheid deed de game daarom nauwelijks onder voor zijn concurrent.

Waarom een reboot?
Ninja’s blijven cool en het is schrijnend om te zien dat traditionele stealth-games zoals Splinter Cell veranderen in pure actiegames. Ontwikkelaars vergeten dat stealth op zichzelf uiterst interessant is en een stuk bevredigender kan zijn dan simpel hakken of knallen. Games zoals Deus Ex en Batman: Arkham City waren zelfs op hun best tijdens dergelijke sluipmomenten. Ook komen we met games simpelweg te weinig in het oude Japan.

Wat willen we zien?
Tenchu moet afzien van de vreemde toevoegingen die het had op de Wii en innoveren ten opzichte van het matige Tenchu Z. Een mix van Ninja Gaiden, Assassins Creed en de focus op stealth zien we het liefst. We wensen een game die zich afspeelt in een authentiek, donker Japan waarin de hoofdpersoon op sommige momenten ook laat zien over de nodige zwaardvechtvaardigheden te beschikken.

Er zijn ook nog andere series waar we graag een reboot van zien. Dan denken we bijvoorbeeld aan Timesplitters, Onimusha, Syphon Filter, Shinobi, Legacy of Kain, Megaman en Shenmue. Welke series gun jij een tweede start?